آرشیو مقالات

واریکوسل - دکتر داریوش محمدی
بیضه

واریکوسل چیست؟

واریکوسل نام عارضه‌ ای است که به دلیل بزرگ شدن رگ‌ های درون کیسه بیضه رخ می‌ دهد. به طور متوسط می‌ توان گفت از هر صد مرد ، ده تا پانزده نفر به این بیماری مبتلا هستند. این بیماری ممکن است برای افراد نگرانی‌ هایی در رابطه با ناباروری و دیگر مشکلات به وجود آورد. در این مقاله از بهترین متخصص اورولوژی در تهران دکتر داریوش محمدی با ما همراه باشید تا به بررسی کامل این بیماری و علائم و دلایل ابتلا به آن بپردازیم. واریکوسل چیست؟ واریکوسل به بزرگ شدن وریدهای داخل کیسه بیضه گفته می شود. این سیاهرگ‌ ها شبکه پامپینی فرم نامیده می‌ شوند و وظیفه تخلیه خون در بیضه‌ ها را بر عهده دارند. واریکوسل زمانی اتفاق می‌ افتد که این سیاهرگ‌ ها متورم می‌ شوند که منجر به احتباس خون و افزایش فشار در کیسه بیضه می‌ شود. این عارضه اغلب در سمت چپ کیسه بیضه دیده می‌ شود ، اما ممکن است در هر دو طرف نیز ایجاد شود. این بیماری در پسران نوجوان و مردان جوان شیوع بیشتری دارند و بیشترین میزان بروز آن در سنین 15 تا 25 سالگی است. درجه بندی عارضه واریکوسل در آقایان گرید 1 (خفیف) در این درجه ، ورید های گشاد شده فقط در هنگام مانور والسالوا (Valsalva maneuver) قابل مشاهده و لمس هستند. مانور والسالوا به انجام یک تنفس عمیق و سپس بازدم با فشار گفته می‌ شود که موجب افزایش فشار داخل شکمی و در نتیجه گشاد شدن ورید ها می ‌شود. در این درجه ، معمولاً هیچ علائمی وجود ندارد و بیشتر در طی بررسی ‌های ناباروری عارضه واریکوسل شناخته می‌ شود. گرید 2 (متوسط) در واریکوسل درجه 2، ورید های گشاد شده بدون نیاز به مانور والسالوا نیز قابل لمس هستند ، اما هنوز با چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیستند. این درجه ممکن است با علائمی مانند درد خفیف یا حس سنگینی در کیسه بیضه همراه باشد. معمولاً این درد با فعالیت ‌های طولانی مدت یا ایستادن طولانی مدت تشدید می‌ شود و با استراحت بهبود می ‌یابد. گرید 3 (شدید) در این درجه ، ورید های گشاد شده به وضوح قابل مشاهده و لمس هستند. واریکوسل درجه 3 معمولاً با علائم شدیدی مانند درد مداوم ، تورم و احساس سنگینی در کیسه بیضه همراه است. این حالت می ‌تواند تأثیر بیشتری بر روی کیفیت و کمیت اسپرم‌ ها داشته باشد که به طور جدی ‌تری با ناباروری مردان مرتبط است. عدم درمان واریکوسل و عواقب آن عدم درمان واریکوسل می ‌تواند به عواقب جدی منجر شود. از جمله این عواقب ، کاهش کیفیت و تعداد اسپرم‌ ها است که می ‌تواند منجر به ناباروری مردان شود. همچنین ، واریکوسل ممکن است باعث درد مزمن و حس سنگینی در کیسه بیضه شود که کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار می ‌دهد. در موارد شدید تر، عدم درمان می ‌تواند به تحلیل رفتن بیضه‌ ها (آتروفی بیضه) منجر شود ، که علاوه بر تأثیر بر باروری ، می ‌تواند بر تولید هورمون‌ های جنسی نیز تأثیر منفی بگذارد. بنابراین ، تشخیص و درمان به موقع واریکوسل تحت نظر بهترین متخصص اورولوژی در تهران دکتر داریوش محمدی از اهمیت بالایی برخوردار است. دلایل ابتلا به واریکوسل علت دقیق واریکوسل به طور کامل مشخص نشده است، اما چندین نظریه در مورد دلایل ابتلا به آن مطرح شده‌ است. در یک کیسه بیضه سالم ، خون از طریق شریان‌ ها جریان می‌ یابد و سیاهرگ‌ ها که دارای دریچه‌ های یک طرفه هستند ، از جریان برگشت خون جلوگیری می‌ کنند. زمانی که این دریچه‌ ها ضعیف یا معیوب می‌ شوند ، خون در آن قسمت جمع می‌ شود و باعث بزرگ شدن سیاهرگ‌ ها و واریسی شدن آن‌ ها می‌ شود. برخی از عواملی که ممکن است در ایجاد واریکوسل نقش داشته باشند عبارتند از:  آیا  بیماری واریکوسل شایع است؟ واریکوسل در بین پسران نوجوان و مردان جوان نسبتاً شایع است. این بیماری شایع‌ ترین علت قابل شناسایی ناباروری مردان است که تقریباً در 15٪ از مردان و حدود 40٪ از مردانی که از نظر ناباروری مورد ارزیابی قرار می گیرند ، رخ می دهد. از هر 100 مرد 15 نفر مبتلا به واریکوسل هستند. از هر 10 مردی که برای مشکلات باروری مورد آزمایش قرار گرفته اند ، 4 نفر دچار واریکوسل و کاهش حرکت اسپرم هستند. علائم واریکوسل چیست؟ در بسیاری از مواقع واریکوسل‌ بدون علامت است و اغلب در طول معاینات فیزیکی یا آزمایش‌ های باروری توسط متخصص تشخیص داده می‌ شوند. با این حال، برخی از افراد ممکن است علائمی مانند درد یا درد مبهم در کیسه بیضه، آتروفی بیضه (کوچک شدن)، یا توده یا تورم قابل توجه را تجربه کنند. برخی از علائم این بیماری عبارتند از: نتیجه گیری توجه به این نکته ضروری است که سایر شرایط مانند تومورهای بیضه یا عفونت نیز می‌ توانند علائمی مشابه علائم واریکوسل ایجاد کنند. بنابراین ، اگر این علائم را تجربه می‌ کنید ، توصیه می‌ شود برای ارزیابی و تشخیص مناسب با یک متخصص اورولوژی خوب در تهران دکتر داریوش محمدی مشورت کنید.

بیشتر بخوانید
تاثیر ورزش بر درمان واریکوسل - دکتر داریوش محمدی
مقالات

تاثیر ورزش بر درمان واریکوسل

واریکوسل یکی مشکلات شایع و قابل درمان در آقایان است ، که به دلیل اختلال در تخلیه وریدی یا نارسایی دریچه ‌های وریدی بیضه ، پیچ خوردگی سیاهرگ‌ های بالای بیضه رخ می ‌دهد. تحقیقات نشان می ‌دهند که ورزش می ‌تواند در بهبود علائم واریکوسل مؤثر باشند. تمرینات بدنی مناسب ، با افزایش جریان خون و کاهش فشار وریدی ، می ‌توانند به کاهش درد و بهبود وضعیت ورید ها کمک کنند ، به طور کلی کیفیت زندگی بیماران را ارتقاء دهند در نتیجه تاثیر ورزش بر درمان واریکوسل می تواند نتایج موثر و رضایت بخشی را به همراه داشته باشد. ورزش‌ های مناسب برای کاهش علائم واریکوسل همانطور که در ابتدا اشاره کردیم واریکوسل یکی از مشکلات شایع مردانه است که به دلیل گشاد شدن ورید های درون کیسه بیضه ایجاد می ‌شوند. این بیماری می‌ تواند منجر به درد و ناراحتی شود و در برخی موارد به ناباروری منجر گردد. یکی از راهکارهای مؤثر برای کاهش علائم واریکوسل و بهبود وضعیت بیماران ، استفاده از ورزش‌ های مناسب است. تاثیر ورزش بر درمان واریکوسل به دلیل بهبود جریان خون و کاهش فشار وریدی در منطقه بیضه‌ ها مفید است. در ادامه به بررسی چند ورزش مناسب برای کاهش علائم واریکوسل می ‌پردازیم پیاده‌ روی پیاده‌ روی یکی از ساده‌ ترین و موثرترین ورزش‌ ها برای کاهش علائم واریکوسل است. پیاده‌ روی به بهبود جریان خون در سراسر بدن ، از جمله ناحیه بیضه‌ ها ، کمک می‌ کند. توصیه می ‌شود روزانه حداقل 30 دقیقه پیاده‌ روی کنید تا فشار روی ورید های بیضه کاهش یابد و علائم واریکوسل بهبود یابد. آرام دویدن آرام دویدن نیز می ‌تواند به کاهش علائم واریکوسل کمک کند. این ورزش باعث افزایش جریان خون و تقویت عضلات ناحیه لگن و شکم می‌ شود. با این حال ، از دویدن ‌های سنگین و طولانی مدت که ممکن است فشار زیادی بر روی ورید های بیضه وارد کند ، باید پرهیز کرد. یوگا یوگا به دلیل ترکیب حرکات کششی و تنفسی ، می ‌تواند تاثیر ورزش بر درمان واریکوسل داشته باشد. تمرینات یوگا باعث افزایش انعطاف ‌پذیری و تقویت عضلات لگن و شکم می ‌شود که می ‌تواند به کاهش فشار وریدی و بهبود جریان خون کمک کند. برخی از تمرینات مفید یوگا شامل حالت پل ، حالت کودک و حالت ماهی هستند. تمرینات کگل تمرینات کگل که به تقویت عضلات کف لگن کمک می ‌کنند ، می‌ توانند تاثیر مثبتی بر درمان واریکوسل داشته باشند. این تمرینات باعث افزایش قدرت عضلات لگن و بهبود جریان خون در ناحیه بیضه ‌ها می‌ شوند. انجام روزانه تمرینات کگل به مدت 10-15 دقیقه می ‌تواند به کاهش علائم واریکوسل کمک کند. شنا شنا یکی دیگر از ورزش‌ های مفید برای کاهش علائم واریکوسل است. این ورزش به دلیل انجام حرکات هماهنگ در آب و کاهش فشار وزن بدن ، به بهبود جریان خون و کاهش فشار روی ورید های بیضه کمک می ‌کند. توصیه می‌ شود حداقل دو بار در هفته به استخر بروید و به مدت 30-45 دقیقه شنا کنید. نتیجه‌ گیری از تاثیر ورزش بر درمان واریکوسل هرگز نباید غافل شد ، زیرا ورزش ‌های مناسب می ‌توانند به بهبود جریان خون و کاهش فشار وریدی کمک کنند. انتخاب ورزش ‌های مناسب و انجام منظم آن‌ ها می ‌تواند به کاهش درد و ناراحتی ناشی از واریکوسل کمک کرده و کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشد. تأثیرات منفی ورزش بر واریکوسل از نظر دکتر محمدی در تهران ورزش ‌های منظم و متعادل معمولاً برای سلامت عمومی بدن مفید هستند ، اما برخی ورزش ‌های سنگین و پر فشار می ‌توانند تاثیر ورزش بر درمان واریکوسل منفی باشد. افزایش فشار داخل شکمی ورزش‌ های سنگین مانند وزنه ‌برداری ، بدنسازی و تمرینات قدرتی که فشار زیادی به شکم وارد می‌ کنند ، می ‌توانند باعث افزایش فشار داخل شکمی شوند. این افزایش فشار ممکن است به تشدید واریکوسل منجر شده و باعث افزایش درد و ناراحتی در ناحیه بیضه‌ ها شود. افرادی که به واریکوسل مبتلا هستند باید از انجام ورزش‌ هایی که نیاز به بلند کردن وزنه‌ های سنگین دارند ، پرهیز کنند. اختلال در جریان خون ورزش ‌های شدید ممکن است باعث افزایش فشار در ورید های بیضه و اختلال در جریان خون شوند. این وضعیت می ‌تواند به تجمع خون در ورید های گشاد شده و تشدید علائم واریکوسل منجر شود. تمرینات شدید و ناگهانی می ‌توانند باعث التهاب و ورم در ناحیه بیضه‌ ها شوند ، که این خود می‌ تواند به تشدید واریکوسل منجر شود. تشدید درد و ناراحتی برخی از ورزش ‌ها مانند دویدن طولانی مدت ، دوچرخه‌ سواری و تمرینات پرشی ممکن است باعث افزایش فشار وریدی و تشدید درد و ناراحتی در ناحیه بیضه‌ ها شوند. این ورزش‌ ها می‌ توانند علائم واریکوسل را بدتر کنند و باعث شوند که بیماران درد بیشتری را تجربه کنند. راهکارها و توصیه‌ ها دکتر محمدی در تهران برای کاهش تاثیر ورزش بر درمان واریکوسل ، ورزش های منفی ، توصیه می ‌شود که افراد مبتلا به این بیماری به جای ورزش ‌های سنگین و پر فشار ، از ورزش ‌های ملایم‌ تر مانند پیاده‌ روی ، شنا و یوگا بکار گیرند. مهم است که قبل از شروع هر برنامه ورزشی ، با بهترین اورولوژیست تهران دکتر داریوش محمدی مشورت کنید تا مناسب ‌ترین فعالیت‌ ها برای شرایط خاص شما توصیه شوند.

بیشتر بخوانید
سنگ حالب - دکتر داریوش محمدی
مقالات

سنگ حالب و روش های درمان آن

سنگ حالب نوعی از سنگ‌ های کلیه است که در داخل حالب یکی از محل‌ های شایع گیر کردن سنگ در مجاری ادراری قرار میگیرد. بعضی از سنگ‌ های کلیه امکان حرکت در نواحی مختلف کلیه و مجاری ادراری را دارند که سنگ حالب از آن دسته است. ایجاد این سنگ نوعی عارضه در دستگاه کلیه و مجاری ادراری به وجود می‌ آورد که عموما با درد همراه است. در این مقاله از دکتر داریوش محمدی بهترین فوق تخصص جراحی کلیه و مجاری ادراری در تهران با ما همراه باشید تا به بررسی کامل علائم و دلایل ابتلا به این عارضه بپردازیم.     سنگ حالب چیست؟ مانند دیگر سنگ‌ های کلیه و مجاری ادراری ، جنس سنگ حالب از کریستال‌ هایی درون ادرار تشکیل شده‌ اند که به یکدیگر متصل هستند. هرکدام از این سنگ‌ ها ممکن است از جنس‌ های متفاوتی تشکیل شده باشد که در ادامه به آن‌ ها خواهیم پرداخت: کریستال: سنگ‌ هایی که از بلور های اگزالات کلسیم ساخته شده‌اند شایع‌ ترین دلیل تشکیل این سنگ‌ ها هستند. کم آبی بدن و داشتن یک رژیم غذایی نامناسب که شامل غذاهایی با اگزالیت بالا هستند خطر تشکیل این سنگ‌ ها را افزایش می‌ دهد. اسید اوریک: این نوع سنگ‌ ها زمانی به وجود می‌ ایند که ادرار شما خیلی اسیدی باشد. احتمال تشکیل این سنگ‌ ها در مردان و کسانی که مبتلا به بیماری نقرس هستند بیشتر است. استروویت: سنگ‌های استروویتی اغلب در اثر عفونت کلیه مزمن بروز پیدا می‌ کنند و در میان خانم‌ هایی که عفونت مجرای ادراری دارند شایع‌ تر هستند. سیستین: سنگ سیستین از نوع سنگ‌ های نادر است و در افرادی که بیماری سیستینوری دارند بیشتر بروز پیدا می‌ کنند. این سنگ‌ ها زمانی تشکیل می‌ شوند که نوعی آمینو اسید به نام سیستین از کلیه وارد ادرار می‌شود. با توجه به فضایی که سنگ حالب در آن تشکیل شده یا قرار گرفته است ، می‌ توانیم سنگ‌های حالب را به سه حالت شناسایی کنیم: دلایل تشکیل سنگ حالب چیست؟ ایجاد سنگ در حالب چند علت دارد. بطور کلی سنگ‌ های کلیه و مجاری ادراری به دلیل رژیم غذایی ، سبک زندگی ، عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می‌ شوند. اما به طور اختصاصی دلایل تشکیل سنگ‌ حالب عبارتند از: دی هایدریشن یا همان کم آبی بدن شایع‌ ترین نشانه‌ سنگ حالب احساس درد است. بیمار ممکن است در زیر شکم و یا پهلوی خود احساس درد کند. شدت درد بر اساس اندازه‌ سنگ ممکن است متغیر باشد. دیگر علائم احتمالی سنگ در حالب شامل موارد زیر می‌شوند: تفاوت سنگ حالب و سنگ کلیه چیست؟ همانطور که پیش از این اشاره کردیم سنگ حالب نیز از دسته سنگ‌ های مجاری ادراری و عملا بخشی از سنگ‌ های کلیه است. با این تفاوت که سنگ شروع به حرکت کرده و داخل لوله انتقال ادرار گیر کرده. با این حال تفاوت‌هایی بین این دو سنگ وجود دارد که شامل موارد زیر می‌شود: نوع درد: با وجود اینکه سنگ کلیه نیز درد هایی را با خود به همراه دارد ، اما سنگ حالب با درد بسیار بیشتری همراه است. این درد معمولا در پهلو و هنگام ادرار کردن حس می شود که سوزش شدیدی دارد. همچنین در صورت باقی ماندن طولانی مدت این سنگ در کلیه ، ممکن است عفونت در حالب و کلیه ایجاد شود. اندازه سنگ: اندازه سنگ‌های حالب معمولا کوچک‌ تر از سنگ کلیه است و در برخی موارد به خاطر کوچک بودن اندازه آن‌ها ، خود به خود دفع می‌ شوند که با انجام برخی توصیه‌ های بهترین فوق تخصص جراحی کلیه و مجاری ادراری در تهران دکتر محمدی امکان دفع آن‌ ها وجود دارد. تفاوت در ادرار: به دلیل قرار گرفتن سنگ در لوله ادراری ، میزان ادرار کاهش می‌ یابد و سوزش شدیدی هم با خود دارد اما در سنگ کلیه عموما این تفاوت ادرار مشاهده نمی‌شود بلکه ممکن است ادرار با خون همراه باشد. با رعایت موارد زیر می‌توانید احتمال بروز سنگ در حالب را کاهش دهید نوشیدن مایعات: نوشیدن حداقل سه لیتر آب در روز احتمال تشکیل سنگ را کاهش می‌دهد. کاهش مصرف نمک و پروتئین حیوانی: نمک و پروتئین حیوانی باعث افزایش سطح اسید در ادرار شما می‌ شود. کاهش مصرف غذاهایی با اگزالات بالا: غذاهایی که حاوی اگزالات بالا هستند منجر به ایجاد سنگ در مجاری ادراری می‌شوند بنابراین مصرف این غذاها را کاهش دهید. عوامل خطر زا مرتبط با حالب ریسک هایی وجود دارند که خطر تشکیل این سنگ‌ ها را افزایش می‌ دهندک سابقه‌ی خانوادگی: اگر یکی از اعضای خانواده شما  قبلا مبتلا به سنگ کلیه شده باشد احتمال بروز این بیماری در شما افزایش می‌ یابد. کم آبی بدن: اگر به مقدار کافی آب ننوشید ، مقدار ادرار شما کاهش پیدا می‌ کند در صورتیکه مقدار ادرار شما برای حل کردن نمک و پیشگیری از سفت شدن نمک باید زیاد باشد. رژیم غذایی: داشتن یک رژیم غذایی با سدیم بالا ، چربی حیوانی و اگزالات بالا احتمال تشکیل این سنگ‌ ها را افزایش می‌ دهد. ابتلا به بیماری خاص: اگر بیماری‌ های زیر شامل حال شما می‌ شوند احتمال تشکیل سنگ در حالب شما افزایش پیدا می‌کند: انسداد مجاری ادراری بیماری التهابی روده نقرس  عفونت ادراری سوالات متداول سنگ حالب 

بیشتر بخوانید
تومور مثانه - دکتر داریوش محمدی
کلیه و مثانه

هر آنچه که باید از تومور مثانه بدانید!

مثانه ، عضو مهم در سیستم ادراری انسان است که نقش اصلی آن ذخیره و تخلیه ادرار می ‌باشد. بروز تومور در این عضو ، می ‌تواند به شکل‌ های مختلفی نمایان شود و از نظر شدت و تاثیرات آن بر زندگی بیمار ، بسیار متغیر باشد. تومور مثانه می ‌تواند خوش‌ خیم یا بدخیم باشد و در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع ، به مشکلات جدی ‌تری منجر گردد. در ادامه این مطلب از متخصص اورولوژی خوب در تهران دکتر داریوش محمدی ، به بررسی عوامل خطر، علائم ، روش‌ های تشخیص و درمان‌ های مختلف سرطان مثانه خواهیم پرداخت.

بیشتر بخوانید
فرق سنگ کلیه و آپاندیس - دکتر داریوش محمدی
کلیه و مثانه

فرق سنگ کلیه و آپاندیس چیست ؟

بسیار شایع است که با درد شدید در ناحیه شکم یا کمر خود مواجه شده‌ باشید ، بی شک در این مواقع نمی‌ دانید که این درد ناشی از سنگ کلیه است یا آپاندیس ؟ این دو وضعیت پزشکی می‌ توانند با نشانه‌ های مشابه ظاهر شوند ، اما تفاوت ‌های کلیدی دارند که می ‌توانند به تشخیص صحیح و آغاز یک پروسه درمانی مناسب کمک کنند. در این مقاله از فوق تخصص جراحی کلیه خوب در تهران دکتر داریوش محمدی ، به بررسی علمی و دقیق فرق سنگ کلیه و آپاندیس و علائم متمایز هر یک از آن ها می‌ پردازیم تا شما را در تشخیص و درمان درست یاری کنیم.     چگونه درد های سنگ کلیه و آپاندیس را تشخیص دهیم؟ تشخیص درست بیماری‌ های پزشکی از اهمیت بسیاری برخوردار است ، به ویژه وقتی که درد شدید و ناگهانی در ناحیه شکم یا کمر ایجاد می ‌شود و ما نمیدانیم که علت دقیق آن چیست. سنگ کلیه و آپاندیس دو بیماری شایع هستند که می ‌توانند با درد های شدیدی همراه باشند که در برخی موارد تشخیص آن‌ ها از یکدیگر دشوار است. در ادامه ، به بررسی تفاوت‌ های این دو بیماری از نظر علائم ، علل و روش‌ های تشخیص و درمان می ‌پردازیم. سنگ کلیه معمولاً با درد شدید و ناگهانی در ناحیه پهلو و کمر، که به سمت پایین شکم و کشاله ران منتشر می ‌شود، همراه است. این درد معمولاً به صورت متناوب و به‌ طور ناگهانی ظاهر می‌ شود. سایر علائم ممکن است شامل حالت تهوع ، استفراغ ، خون در ادرار و تکرر ادرار باشد. درد ناشی از سنگ کلیه معمولاً با حرکت سنگ در طول مجاری ادراری تشدید می ‌شود. در حالی که تفاوت هایی در علائم آپاندیس وجود دارد که سبب فرق سنگ کلیه و آپاندیس می شود. آپاندیسیت به ‌طور معمول با درد ناگهانی در ناحیه پایین و راست شکم آغاز می‌ شود. این درد معمولاً از ناحیه ناف شروع شده و به سمت راست پایین شکم منتقل می‌ شود. سایر علائم شامل تب ، از دست دادن اشتها ، حالت تهوع و استفراغ و در برخی موارد اسهال یا یبوست است. برخلاف درد سنگ کلیه، درد آپاندیسیت معمولاً مداوم و ثابت است. چه تفاوتی میان علل آپاندیس و سنگ کلیه وجود دارد؟ سنگ کلیه به دلیل تجمع مواد معدنی و نمک ‌ها در کلیه تشکیل می ‌شود. عواملی مانند کمبود مصرف مایعات ، رژیم غذایی نامناسب ، چاقی، برخی از بیماری‌ های متابولیک و سابقه خانوادگی می‌ توانند خطر تشکیل سنگ کلیه را افزایش دهند. اما علل بروز آپاندیس به دلیل التهاب و عفونت آپاندیس ، یک بخش کوچک و انگشت ‌مانند در انتهای روده بزرگ ، رخ می‌ دهد. انسداد داخل آپاندیس ، ناشی از مواد زائد یا عفونت ، می‌ تواند باعث التهاب شود و در بروز این بیماری نقش داشته باشد. فرق سنگ کلیه و آپاندیس و پروسه تشخیص و درمان آن ها چیست؟ تشخیص سنگ کلیه معمولاً با استفاده از آزمایش ادرار ، آزمایش خون و تصویربرداری (مانند سونوگرافی یا سی ‌تی اسکن) انجام می ‌شود. درمان شامل مصرف مایعات فراوان ، داروهای مسکن و در برخی موارد ، روش‌ های جراحی برای خارج کردن سنگ ‌ها است. استفاده از امواج شوک (لیتو‌تریپسی) نیز می ‌تواند به شکستن سنگ ‌ها و تسهیل خروج آن‌ ها کمک کند. تشخیص آپاندیسیت از طریق معاینه فیزیکی ، آزمایش خون ، تصویربرداری (مانند سونوگرافی یا سی‌تی اسکن) انجام می ‌شود. درمان معمولاً شامل جراحی برای برداشتن آپاندیس ملتهب است که به عنوان آپاندکتومی شناخته م ی‌شود. در برخی موارد خاص ، آنتی ‌بیوتیک ‌ها نیز ممکن است تجویز شوند. نکته مهم در رابطه با تشخیص فرق سنگ کلیه و آپاندیس تفاوت‌ های سنگ کلیه و آپاندیسیت از نظر علائم ، علل و روش ‌های درمانی بسیار مهم هستند. تشخیص دقیق و سریع این دو بیماری برای جلوگیری از عوارض جدی حیاتی است. اگر دچار درد شدید و ناگهانی در ناحیه شکم یا کمر شدید ، مهم است که به سرعت به بهترین فوق تخصص جراحی کلیه در تهران دکتر محمدی مراجعه کنید تا تشخیص صحیح و درمان مناسب را دریافت کنید پیش از آن که با عارضه های ناخوش آیند رو به رو شوید. آیا سنگ کلیه و آپاندیسیت می ‌توانند با هم رخ دهند؟ با فرق سنگ کلیه و آپاندیس آشنا شدید ، حال ممکن است برای برخی از افراد سوال پیش آید که ممکن است در یک بازه زمانی و به صورت همزمان دچار این دو بیماری شایع شوند؟ بله ، سنگ کلیه و آپاندیسیت می ‌توانند به طور همزمان در یک فرد رخ دهند. این همزمانی می‌ تواند تشخیص و درمان را پیچیده ‌تر کند، زیرا علائم این دو بیماری ممکن است مشابه و همپوشانی داشته باشند. همزمانی این دو بیماری می ‌تواند باعث سردرگمی در تشخیص شود. پزشکان معمولاً برای تشخیص دقیق از آزمایش‌ های تصویربرداری مانند سی ‌تی اسکن و سونوگرافی استفاده می‌ کنند. این آزمایش‌ ها می ‌توانند به تفکیک سنگ کلیه و آپاندیسیت کمک کنند و درمان مناسب را مشخص سازند. در نتیجه، اگرچه همزمانی سنگ کلیه و آپاندیسیت نادر است ، اما باید به دقت تشخیص داده شده و به طور مناسب درمان شود تا از بروز عوارض جدی جلوگیری شود.

بیشتر بخوانید
سنگ مثانه
کلیه و مثانه

علائم سنگ مثانه

علائم سنگ مثانه در افراد می‌توانند دردناک و نگران کننده باشند. سنگ‌های مثانه، رسوبات معدنی سختی هستند که در مثانه تشکیل می‌شوند و می‌توانند از نظر اندازه متفاوت باشند. سنگ‌های مثانه در صورت عدم درمان می‌توانند علائمی مانند درد، تغییر در الگوی ادراری و عوارض ناخواسته ای را ایجاد کنند. در این مقاله با ما همراه باشید تا به بررسی دقیق این موضوع بپردازیم.  علائم رایج سنگ مثانه احساس درد و ناراحتی درد زیر شکم یا لگن: سنگ‌های مثانه می‌توانند باعث درد مبهم و دردناک در قسمت تحتانی شکم یا ناحیه لگن شوند. درد ممکن است متناوب یا مداوم باشد. ادرار دردناک (دیسوریا): سنگ‌های مثانه می‌توانند پوشش مثانه و مجرای ادرار را تحریک کنند و منجر به درد یا احساس سوزش در هنگام ادرار شود. شدت این درد می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. تغییرات در الگوهای ادراری به دلیل سنگ مثانه تکرر ادرار: سنگ‌های مثانه می‌توانند مثانه را تحریک کنند و باعث می‌شوند که بیشتراحساس پری  مثانه کنید. در نتیجه، ممکن است تمایل بیشتری به ادرار کردن داشته باشید. نیاز فوری به ادرار کردن: سنگ‌های مثانه می‌توانند باعث میل ناگهانی و شدید برای دفع ادرار شوند، حتی اگر مثانه کاملاً پر نباشد. مشکل در شروع یا توقف ادرار:سنگ‌های بزرگتر مثانه می‌توانند جریان ادرار را مسدود کرده و شروع ادرار را دشوار کنند یا باعث وقفه در جریان ادرار شوند. وجود خون در ادرار (هماچوری) سنگ مثانه می‌تواند باعث تحریک و آسیب به پوشش مثانه و مجاری ادراری شود و منجر به وجود خون در ادرار شود. رنگ ادرار ممکن است صورتی، قرمز یا قهوه ای به نظر برسد. هماچوری ممکن است با چشم غیر مسلح قابل مشاهده باشد یا از طریق بررسی میکروسکوپی ادرار تشخیص داده شود. تخلیه ناقص مثانه سنگ مثانه می‌تواند جریان طبیعی ادرار از مثانه را مسدود کند و در نتیجه تخلیه ادرار ناقص انجام شود. حتی پس از ادرار کردن، ممکن است همچنان احساس پری مداوم یا میل به ادرار کردن مجدد داشته باشید. عفونت‌های دستگاه ادراری (UTIs) سنگ‌های مثانه می‌توانند محیط مساعدی برای رشد باکتری‌ها ایجاد کنند و خطر عفونت‌های مجاری ادراری را افزایش دهند. UTI می‌تواند علائم دیگری مانند ادرار کدر یا بدبو، میل شدید به ادرار کردن، درد یا ناراحتی در قسمت پایین شکم و تب ایجاد کند. توجه به این نکته مهم است که این علائم می‌توانند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند و برخی افراد ممکن است تنها زیر مجموعه ای از این علائم را تجربه کنند یا اصلاً هیچ کدام را نداشته باشند. علاوه بر این، شدت علائم می‌تواند به عواملی مانند اندازه و محل سنگ‌های مثانه بستگی داشته باشد. اگر به سنگ مثانه مشکوک هستید یا علائم نگران کننده ای را تجربه می‌کنید، توصیه می‌شود برای ارزیابی، تشخیص و درمان مناسب با یک متخصص اورولوژی مشورت کنید. مشکلات مرتبط با سنگ مثانه UTI‌های عود کننده  سنگ‌های مثانه می‌توانند محیطی را ایجاد کنند که رشد باکتری‌ها را افزایش می‌دهد و منجر به عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری (UTIs) می‌شود. عفونت ادراری در صورت عدم درمان می‌تواند باعث ناراحتی، درد و سایر عوارض شود. آسیب مثانه یا کلیه سنگ‌های مثانه، به خصوص اگر درمان نشوند یا بزرگ شوند، می‌توانند به دیواره مثانه یا بافت‌های کلیه آسیب وارد کنند. وجود سنگ می‌تواند منجر به التهاب مزمن، عفونت و حتی فرسایش بافت شود که به طور بالقوه منجر به آسیب طولانی مدت می‌شود. تشکیل سنگ‌ مثانه های بزرگ‌تر اگر سنگ‌های مثانه به موقع درمان نشوند، می‌توانند در طول زمان به رشد خود ادامه دهند. درمان سنگ‌های بزرگتر می‌تواند چالش برانگیزتر باشد و ممکن است به روش‌های درمانی تهاجمی‎تری مانند جراحی یا سنگ شکنی برای برداشتن یا شکستن آنها نیاز داشته باشد. چه زمانی باید برای درمان سنگ مثانه به پزشک مراجعه کنید؟ علائم مکرر اگر علائم مداومی مرتبط با سنگ مثانه دارید که در حال شدت گرفتن هستند، مانند درد شکم یا لگن، ادرار دردناک، تکرر ادرار، فوریت، مشکل در شروع یا توقف ادرار، تخلیه ناقص مثانه یا عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری را تجربه می‌کنید، مهم است که به یک اورولوژیست مراجعه کنید. وجود خون در ادرار در صورت مشاهده خون در ادرار (هماچوری) که می‌تواند به صورت تغییر رنگ صورتی، قرمز یا قهوه ای ظاهر شود، توصیه می‌شود به سرعت به پزشک مراجعه کنید. هماچوری می تواند نشانه ای از سنگ مثانه یا سایر بیماری‌های زمینه ای باشد که نیاز به ارزیابی توسط یک متخصص اورولوژی را دارد. مشکل در ادرار یا ناتوانی کامل در دفع ادرار به دلیل سنگ مثانه اگر در شروع یا توقف ادرار مشکل دارید یا اصلاً نمی‌توانید ادرار کنید، ضروری است که فوراً به پزشک مراجعه کنید. این علائم می‌تواند نشان دهنده انسداد در دستگاه ادراری باشد که ممکن است ناشی از سنگ مثانه باشد. احتباس ادرار می‌تواند منجر به درد شدید، ناراحتی و عوارض احتمالی شود که نیاز به ارزیابی و مداخله سریع دارد. نتیجه گیری مهم است که علائم سنگ مثانه را جدی بگیرید و در صورت مشکوک بودن به وجود آن‌ها به پزشک مراجعه کنید. ارزیابی سریع و درمان مناسب می‌تواند به پیشگیری از عوارض و بهبود سلامت شما کمک کند. مراجعه به یک اورولوژیست می‌تواند مناسب‎ترین گزینه‎های درمانی را بر اساس اندازه، محل و ترکیب سنگ‌های مثانه توصیه کند. سوالات متداول

بیشتر بخوانید
سنگ کلیه
کلیه و مثانه

سنگ کلیه چیست و چه علائم و دلایلی دارد؟

سنگ کلیه در واقع املاح و نمک‌های بیش از حدی هستند که در کلیه جمع شده و رسوبات سختی را تشکیل می‌دهند. این سنگ‌ها می‌توانند به دلایل مختلفی به وجود آیند و در تمامی مجاری ادراری از کلیه گرفته تا مثانه دیده شوند. در این مقاله با ما همراه باشید تا به بررسی جامع این عارضه و علائم و دلایل ابتلا به آن، بپردازیم. حرکت سنگ ممکن است منجر به دردهای شدیدی شود. این سنگ‌ها اگر در سایزها و ابعاد کوچکی باشند به مرور و با خوردن مایعات زیاد به همراه ادرار از بدن خارج می‌شوند. اما گاهی اندازه این سنگ‌ها به ۵ میلی متر می‌رسد که در این شرایط منجر به انسداد مجرای ادراری می‌شود و نیاز به انجام عمل جراحی و برداشتن سنگ از آن ناحیه می‌باشد. علل ابتلا به سنگ کلیه هر کسی ممکن است به سنگ کلیه دچار شود ولی به طور کلی مردان بیشتر از زنان به این بیماری مبتلا می‌شوند. افرادی که تجربه سنگ کلیه داشته باشند بیشتر از بقیه احتمال مبتلا شدن دارند. همچنین اگر در خانواده شما، فردی سابقه ابتلا به آن را داشته باشد، شما نیز ممکن است به این بیماری مبتلا شوید. علل رایج چه بیماری‌هایی می‌توانند احتمال ابتلا به سنگ کلیه را افزایش دهند؟ علاوه بر عوامل ذکر شده، یک سری بیماری‌ها ممکن است احتمال ابتلا به این عارضه در افراد را بالا ببرد. بیماری‌هایی چون نقرس، دیابت، اسیدوز توبولی کلیه و پرکاری غده پاراتیروئید جزء این بیماری‌ها هستند. در ادامه دلیل هر یک از آن‌ها را توضیح خواهیم داد. نقرس: همانطور که کمی پیش اشاره کردیم افرادی که مبتلا به نقرس هستند و پروتئین بالایی مصرف می‌کنند، اسید اوریک خون بالایی دارند و این موضوع سبب رشد زیاد و درد فراوان سنگ کلیه می‌شود.دیابت: دیابت شدید می‌تواند ادرار را اسیدی‌تر کند که این موضوع سرعت رشد سنگ را بسیار بالا می‌برد.اسیدوز توبولی کلیه: یک مشکل کلیوی می‌باشد که موجب تجمع بیش از حد اسید در کلیه می‌شود.پرکاری غده پارا تیروئید: این غده می‌تواند موجب تولید بیش از حد هورمون در بدن شود و میزان کلسیم خون را بالا ببرد. عوامل خطر غیر قابل کنترل ابتلا به سنگ کلیه عواملی که خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش می‌دهند عبارت‌اند از: عوامل خطر قابل کنترل ابتلا به سنگ کلیه برخی از عوامل خطر ابتلا به سنگ کلیه که قابل کنترل هستند عبارت‌اند از: بارداری باعث کند شدن دفع ادرار می‌شود و بزرگ‌شدن رحم می‌تواند منجر به کاهش مصرف مایعات شود. همچنین، در بارداری میزان دفع کلسیم در ادرار به مقدار کمی افزایش می‌یابد. علائم سنگ کلیه چیست؟ معمولا افراد سنگ کلیه‌های بسیار ریزی دارند که به شکل طبیعی از طریق مجاری ادراری دفع می‌شوند. در این شرایط فرد ممکن است هیچ علائمی نداشته باشد. اما مشکل زمانی شروع می‌شود که اندازه‌ی این سنگ‌ها اندکی بزرگ‌تر شود. اگر سنگ بزرگی داشته باشید، ممکن است این علائم را تجربه کنید: انواع مختلف سنگ کلیه سنگ کلیه انواع مختلفی دارد. پزشک متخصص برای درمان این بیماری ابتدا باید نوع سنگ را تشخیص دهد. انواع مختلف آن عبارتند از: سوالات متداول

بیشتر بخوانید
تصویر شاخص درمان زگیل تناسلی
بیماری های دستگاه تناسلی

درمان زگیل تناسلی

درمان زگیل تناسلی می‌تواند به روش‌های مختلفی با توجه به نوع مشکل انجام شود. به طور کلی امروزه درمان از طریق واکسن، دارو، مراقبت و یا جراحی انجام می‌شود. آگاهی از روش‌های درمانی زگیل تناسلی اهمیت زیادی دارد زیرا در صورت عدم درمان ممکن است عوارضی را برای افراد مبتلا به همراه داشته باشد. برای درمان موثر زگیل تناسلی باید به یک اورولوژیست مراجعه کنید. در این مقاله با ما همراه باشید تا به طور کامل این موضوع را بررسی کنیم. تشخیص زگیل تناسلی اولین مرحله درمان زگیل تناسلی، تشخیص آن است. برای تشخیص این بیماری، پزشک در مورد سلامتی و سابقه جنسی شما سوال می‌کند. این سوالات شامل علائمی است که شما تجربه کرده اید و اینکه آیا بدون کاندوم یا از طریق رابطه دهانی رابطه جنسی داشته اید یا خیر. پزشک همچنین معاینه فیزیکی را در هر نواحی که احتمال وجود زگیل در آن وجود دارد انجام می‌دهد. در برخی موارد ممکن است زگیل در اعماق بدن زنان باشد که در این صورت متخصص اورولوژی باید معاینه لگن را انجام دهد. آزمایش DNA , HPV می‌تواند در مشخص شدن نوع HPV کمک کند. روش های درمان زگیل تناسلی در غالب موارد، زگیل‌های تناسلی قابل مشاهده هستند و با گذشت زمان از بین می‌روند اما در مورد ویروس HPV باید گفت این مشکل می‌تواند در سلول‌های پوستی شما باقی بماند. این بدان معناست که ممکن است در طول زندگی خود چندین بار مبتلا شده و دیگران را نیز مبتلا کنید. بنابراین کنترل علائم مهم است زیرا شما باید از انتقال ویروس به دیگران جلوگیری کنید. ممکن است برای تسکین علائم دردناک یا به حداقل رساندن ظاهر آن‌ها، زگیل‌های تناسلی را درمان کنید. با این حال، شما نمی‌توانید زگیل های تناسلی را با استفاده از داروهای درمان زگیل بدون نسخه (OTC) درمان کنید. پزشک شما می‌تواند برای درمان زگیل تناسلی به صورت موضعی موارد زیر را تجویز کند: اگر زگیل‌های قابل مشاهده با گذشت زمان برطرف نشوند، ممکن است برای برداشتن آن‌ها به جراحی جزئی نیاز داشته باشید. پزشک شما همچنین می‌تواند برای درمان زگیل تناسلی از این راه‌ها نیز استفاده کند: این مقاله نیز ممکن است برای شما مفید باشد: چگونه به زگیل تناسلی مبتلا می‌شویم؟ یک نکته مهم در درمان زگیل تناسلی اول از همه بدانید که از درمان‌های خانگی که برای زگیل‌های دست یا سایر اجزا بدن پیشنهاد شده، برای درمان زگیل‌های تناسلی استفاده نکنید. زگیل‌های دست و دستگاه تناسلی به علت دلایل مختلفی که به وجود می‌آیند و درمان‌هایی که برای سایر مناطق بدن طراحی شده و همچنین به علت حساسیت‌ها، نباید به عنوان یک درمان کلی استفاده شود. استفاده از روش‌های درمانی اشتباه نه تنها کمکی به درمان نمی‌کند، بلکه ممکن است ضرر نیز داشته باشد. برخی از داروهای خانگی در درمان زگیل‌های تناسلی مفید شناخته می‌شوند، اما شواهد کمی در مورد قطعیت آن‌ها وجود دارد. همیشه قبل از اقدام به درمان خانگی با اورولوژیست خود مشورت کنید. لیست غذاهای مناسب برای بهبود زگیل تناسلی در ادامه، لیستی از غذاهای مناسب برای بهبود زگیل تناسلی آورده شده است: این غذاها می‌توانند بهبود زگیل تناسلی را تسریع بخشند، اما قبل از مصرف هرگونه مکمل یا تغذیه‌ای، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. چه چیزهایی برای زگیل تناسلی بد است؟ بیمار مبتلا به زگیل تناسلی باید از انجام برخی کارها خودداری کنید و برخی غذاها را مصرف نکند، چرا که ممکن است باعث تحریک و تشدید علایم و عوارض شوند. انجام کارهای زیر برای زگیل تناسلی بد است: خوددرمانی بدون مشورت با پزشک استفاده از مواد تحریک‌کننده مانند صابون‌ها و محصولات بهداشتی حاوی عطر و رنگ استفاده از دوش‌های واژینال، تامپون و کاپ قاعدگی رطوبت و عدم رعایت بهداشت ناحیه تناسلی رابطه جنسی غیر ایمن با شرکای جنسی متعدد بعد از درمان زگیل تناسلی می‌توانید رابطه جنسی داشته باشید؟ زگیل تناسلی از جمله بیماری‌هایی است که اصلی‌ترین دلیل بروز آن، رابطه جنسی است؛ بنابراین، برای خیلی از افراد سؤالی پیش می‌آید که آیا بعد از درمان زگیل تناسلی می‌توانند رابطه جنسی داشته باشند؟ برای پاسخ به این سؤال باید بگوییم که تا زمانی که به طور کامل بهبود یافته نیستید، نباید رابطه جنسی داشته باشید. زمان بهبودی این بیماری به عوامل متعددی بستگی دارد و معمولاً می‌تواند بین ۲ تا ۴ هفته طول بکشد؛ بنابراین، تا زمان بهبودی کامل، بهتر است رابطه جنسی را به تعویق بیندازید. پیشگیری قبل از درمان واکسن های HPV به نام Gardasil و Gardasil 9 می توانند زنان و مردان را از رایج ترین بیماری های HPV که باعث ایجاد زگیل های تناسلی می شوند، محافظت کند. همچنین می توانند در برابر این مشکلات که با سرطان دهانه رحم مرتبط هستند نیز مقابله نماید. واکسنی به نام سرواریکس نیز موجود است که این واکسن از سرطان دهانه رحم محافظت می کند اما از زگیل های تناسلی محافظت نمی کند. به طور کلی افراد از سن ۹ سالگی می توانند واکسن HPV را دریافت کنند. همچنین تزریق این واکسن برای افراد تا ۲۶ سالگی، می توانند اثرگذار باشد. واکسن HPV بسته به سن در یک سری دو یا سه بار تزریق می شود. استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی نیز می تواند خطر ابتلا به زگیل تناسلی را کاهش دهد. نکته مهم در این روش، استفاده از مانع فیزیکی برای جلوگیری از انتقال ویروس است. دوره درمان زگیل تناسلی چقدر است؟ دوره درمان زگیل تناسلی معمولاً تاکید بر کاهش علائم، کنترل عفونت و کاهش خطر انتقال ویروس به دیگران دارد. مدت زمان درمان می‌تواند متغیر باشد و به عوامل مختلفی مانند شدت عفونت، واکنش بدن به درمان و رعایت دستورات پزشک بستگی دارد. معمولاً دوره درمان حدود 7 تا 10 روز طول می‌کشد. در برخی موارد، ممکن است درمان بیشتری مورد نیاز باشد و مدت زمان بهبود علائم بیشتر از این باشد. همچنین، اگر عفونت زگیل تناسلی مکرر است، پزشک ممکن است درمانی پیشنهاد کند که شامل مصرف داروهای ضد ویروسی در مدت طولانی‌تر و یا درمان‌های پیشگیرانه است.

بیشتر بخوانید
تصویر شاخص خون ادراری
کلیه و مثانه

خون ادراری

خون ادراری یا Hematuria، به حالتی گفته می‌شود که در ادرار فرد خون وجود داشته باشد و این مسئله تنها از روی رنگ ادرار قابل تشخیص است. اگر ادرار شما به رنگ قرمز و یا صورتی باشد به این معناست که در ادرار شما خون وجود دارد. البته در بعضی موارد، خون موجود در ادرار به راحتی مشاهده نمی‌شود. به این حالت، «Microscopic Hematuria» می‌گویند، زیرا فقط در زیر میکروسکوپ قابل شناسایی است. در این مقاله به بررسی کامل و جامع علت، علائم و درمان این بیماری خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید. علت خون ادراری چیست؟ این عارضه با دلایل مختلف در افراد بروز پیدا می‌کند. برخی از مهم‌ترین دلایل آن عبارتند از: وقتی به دلیل خون ادراری به یک اورولوژیست مراجعه می‌کنید، او تمام موارد بالا را به عنوان دلایل احتمالی در نظر خواهد گرفت. اما در بیشتر موارد این عارضه به دلیل مشکلاتی است که مربوط به کلیه ،مجاری ادراری یا مثانه هستند. این مقاله نیز ممکن است برای شما مفید باشد: همه چیز در مورد تومور مثانه تشخیص بیماری خون ادراری مرحله تشخیص علت این بیماری، مرحله بسیار مهمی است زیرا پزشک باید خطرات ابتلا به سرطان را بررسی کند. پزشک پس از معاینه شما، پرونده سلامت شما را مطالعه می‌کند تا احتمال ابتلا به سرطان با توجه به سوابق قبلی شما را ارزیابی کند. در عین حال وضعیت شما از نظر داشتن عفونت در مجاری ادرای، ضربه خوردن و… نیز مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. در صورت نیاز، اورولوژیست از شما می‌خواهد آزمایشاتی را انجام دهید. آزمایشات خون ادراری برای تشخیص اولیه علت این عارضه ابتدا مثانه مورد آزمایش قرار می‌گیرد. در صورتی که مشکل از مثانه نباشد، لازم است دستگاه ادراری فوقانی یعنی مجاری ادراری و کلیه‌ها بررسی شوند. برای بررسی مثانه از دستگاهی به نام سیستوسکوپ استفاده می‌شود. سیستوسکوپ، مثانه را با دوربین فیبر نوری، ارزیابی می‌کند. کلیه‌ها و مجاری ادراری را با سونوگرافی یا سی تی اسکن بررسی می‌کنند. درمان خون ادراری روش درمان این بیماری کاملا بستگی به علت آن دارد. برای اطلاع از علت، پزشک سوابق شما را بررسی می‌کند. به علاوه از معاینه فیزیکی و آزمایش و عکس برداری کمک می‌گیرد تا علت را تشخیص دهد. به طور مثال اگر عفونت مجاری ادراری سبب این بیماری شده باشد، آنتی بیوتیک برای شما تجویز می‌شود و اگر این عارضه علت دیگری مانند سرطان مثانه یا سنگ کلیه داشته باشد طبیعتا مصرف داروهای مخصوص آن به شما توصیه خواهد شد. در مواردی که علت بیماری، پروستات باشد، از داروهای مسدود کننده آلفا یا مهار کننده‌های 5-آلفا ردوکتاز استفاده می‌شود. چه داروهایی باعث تغییر رنگ ادرار به قرمز می‌شوند؟ بعضی داروها می‌توانند باعث تغییر رنگ ادرار به قرمز شوند. این داروها شامل موارد زیر می‌شوند: ادرار خونی در مردان نشانه چیست؟ ادرار خونی در مردان نشانه‌ای از مشکلات جدی در سیستم مجاری ادراری است. این مشکل به معنای وجود خونریزی محدود یا گسترده در مجاری ادراری فرد است و باید به طور جدی گرفته شود. علت اصلی ادرار خونی در مردان ممکن است شامل عفونت مجاری ادراری، ایجاد سنگ‌های ادراری، یا رشد توده‌های سرطانی باشد. علاوه بر این علل، ورزش‌های سنگین، بیماری‌های کلیه، تروماهای کلیه، هایپروتروفی پروستات، و بیماری‌های مقاربتی نیز می‌توانند به‌عنوان دلایل ادرار خونی در مردان مطرح شوند. وجود خون در ادرار در مردان نباید نادیده گرفته شود، زیرا در زنان ممکن است به دلیل دوره‌های قاعدگی، خون در ادرار دیده شود، اما در مردان این موضوع نباید نادیده گرفته شود و نیاز به مشاوره با پزشک متخصص دارد. ادرار خونی در زنان نشانه چیست؟ وجود خون در ادرار زنان، سهل‌الوصول به دلایل متعددی اتفاق می‌افتد، به ویژه در دوران بارداری یا دوره عادی زندگی آن‌ها. این دلایل شامل عوارض مختلفی هستند که شایع‌ترینشان عبارت‌اند از: چه زمانی به دکتر مراجعه کنم؟ از آنجایی که برخی از علل خون ادراری کاملا جدی و خطرناک هستند، باید به محض رویت خون در ادرار، هرچند مقدار آن کم و ناچیز باشد، به پزشک مراجعه کنید. حتی مقادیر بسیار کم خون در ادرار را نادیده نگیرید زیرا ممکن است نشان دهنده بیماری خطرناکی باشد. به علاوه اگر خون ادراری ندارید اما هنگام ادرار درد می‌کشید یا درد شکم و کلیه‌ها را تجربه می‌کنید، به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است این علائم به خاطر هماچوری میکروسکوپی باشد. خون ادراری تنها وجود خون در ادرار نیست بلکه ممکن است مشاهده لخته خون هنگام دفع ادرار باشد. حتی ناتوانی در ادرار کردن نیز ممکن است یکی از علائم آن باشد. سایر علائم عبارتند از: چگونه از بروز خون ادراری پیشگیری کنم؟ پیشگیری از خون ادراری یا هماچوری مستلزم رعایت موارد زیر است: نحوه انجام تست خون ادراری در آزمایشگاه ظرفی در اختیار شما قرار می‌گیرد تا نمونه ادرار خود را درون آن جمع آوری کنید. باید مواردی را انجام دهید تا نمونه شما کاملا استریل بماند و دچار آلودگی نشود. این موارد به شرح زیر هستند: نتیجه آزمایش فاکتورهای زیادی وجود دارد که نتیجه آزمایش را تعریف می‌کنند. اگر میزان سلول‌های خونی موجود در ادرار، کم یا بسیار کم باشد، جای نگرانی نیست و با دارو قابل درمان است. اما اگر میزان خون موجود در ادرار زیاد باشد، باید جدی گرفته شود زیرا احتمالا با یک بیماری جدی مرتبط است. لبو؛ عامل بسیاری از نگرانی ها! بسیاری از افرادی که در پاییز و زمستان به پزشک مراجعه می‌کنند و از خون ادراری ناگهانی، نگران هستند، خبر ندارند که نگرانی آن‌ها بی مورد است. وقتی فرد مقدار زیادی لبو بخورد، رنگ ادرار وی به قرمز یا صورتی تغییر پیدا می‌کند. خوردن لبو عاملی شده تا فرد با مشاهده رنگ ادرار خود، نگران شود و به پزشک مراجعه کند. قرمز شدن رنگ ادرار پس از خوردن لبو، کاملا طبیعی است و نیاز به نگرانی ندارد. از خوردن لبو لذت ببرید و از خون ادراری پس از آن نترسید! این مقاله نیز ممکن است برای شما مفید باشد: با درد سنگ کلیه (رنال کولیک) چکار کنیم؟ نتیجه گیری با توجه به مطالب بیان شده در این مقاله در رابطه با خون ادراری، بهتر است در صورت مشاهده‌ی هر یک از علائم سریعا به بهترین اورولوژیست در تهران مراجعه کنید تا با انجام معاینات و آزمایشات لازم، تشخیص صحیح

بیشتر بخوانید
تصویر شاخص جراحی پروستات
پروستات

جراحی پروستات

جراحی پروستات راه حلی برای درمان آن دسته از بیماری‌های مربوط به پروستات است که با دارو قابل درمان نیستند و تنها با جراحی می‌توان آن‌ها را درمان کرد. بیماری‌هایی مانند هایپرپلازی و سرطان پروستات نیاز به عمل دارند. در این مقاله با ما همراه باشید تا جراحی پروستات و انواع آن را مورد بررسی قرار دهیم. انواع روش جراحی پروستات یکی از روش‌های جراحی پروستات، پروستاتکتومی است که در این روش قسمتی و یا کل این غده برداشته می‌شود. از این روش عموما برای سرطان پروستات و غده‌هایی که بسیار بزرگ شده اند استفاده می‌شود. جراحی لیزری پروستات چنانچه بافت پروستات آسیب ببیند و مانع عبور طبیعی ادرار شود با استفاده از جراحی لیزری بدون هیچگونه زخم و خونریزی بافت را  از بین می‌برند. جراحی اندوسکوپیک این روش جراحی نیز مانند جراحی لیزری عمل می‌کند. جراحی اندوسکوپیک، بدون هیچگونه برش و بخیه انجام می‌شود. به این صورت که یک لوله بسیار باریک و قابل انعطاف را از نوک آلت تناسلی وارد بدن می‌کنند تا به بافت پروستات برسد و آن را برش دهد، سپس به همین شکل اقدامات دیگر را نیز انجام می‌دهند. جراحی لاپاراسکوپیک کم خطر ترین روش جراحی برای دسترسی به پروستات، عمل لاپاراسکوپیک است. این جراحی پروستات به دو شیوه انجام می‌شود: برداشتن مجاری ادرار از پروستات  (TURP) این عمل اغلب برای درمان مردان با بزرگ شدن پروستات غیر سرطانی به نام هایپرپلازی خوش خیم پروستات استفاده می‌شود. گاهی اوقات از این روش برای کمک به تسکین مشکل ادرار افرادی که مبتلا به سرطان پروستات پیشرفته هستند استفاده می‌شود. اما این به این معنی نیست که از روش TURP برای بهبود سرطان استفاده شود. پروستات در نوجوانان بروز بیماری پروستات در نوجوانان بسیار نادر است، به طوری که از هر صد هزار نفر، تنها دو نفر ممکن است به آن مبتلا شوند. تحقیقات انجام شده در ایالات متحده نشان می‌دهد که امروزه این بیماری در سنین ۳۵ تا ۳۹ سال بسیار شایع شده است. با این حال، مردانی که زیر ۳۵ سال سن دارند، به مراتب کمتر به این بیماری دچار می‌شوند. چه عواملی می‌توانند به افزایش احتمال ابتلا به بیماری پروستات کمک کنند؟ پیشگیری از مشکلات پروستات مطالعات فراوانی برای پیدا کردن راه حل‌هایی در جهت پیشگیری از پروستات انجام شده است که نتایجی از آنها به دست نیامده و عملاً راهی برای پیشگیری از بیماری پروستات وجود ندارد. تنها راه پیشگیری این است که در هنگامی که علائم پروستات را در مجاری ادراری خود احساس کردید برای معاینه و درمان به پزشک متخصص مراجعه کنید تا بتوانید از پیشروی بیماری و مشکلات بعدی آن جلوگیری نمایید. رعایت رژیم غذایی مناسب به شما کمک می‌کند تا از مبتلا شدن زود هنگام به بیماری‌های پروستات جلوگیری کنید، پس همیشه تغذیه سالم را اولویت قرار دهید. مراقبت‌های بعد از جراحی پروستات بعد از عمل پروستات چه اتفاقی می‌افتد؟ پس از جراحی پروستات و بازیابی هوشیاری، می‌توانید از پزشک خود بپرسید که چه مدت در بیمارستان خواهید ماند. معمولاً بستری بودن چند روزه در بیمارستان (بسته به روش جراحی پروستات) لازم است. با افزایش شدت تهاجمی بودن جراحی، این زمان بستری ممکن است بیشتر شود و با کاهش شدت تهاجمی بودن جراحی، این زمان کاهش می‌یابد. سایر مراقبت‌ها و احتیاط‌های لازم پس از جراحی پروستات شامل موارد زیر است: هماهنگی لازم برای زمان ترخیص از بیمارستان و بازگشت به خانه از قبل انجام شود، زیرا نمی‌توانید بلافاصله پس از جراحی رانندگی کنید. اگر جراحی در شهری غیر از محل زندگی شما انجام شده است، داشتن یک همراه مفید خواهد بود. همچنین، اگر در خانه تنها هستید، حضور یکی از اعضای خانواده یا دوستان می‌تواند مفید باشد. محدودیت‌های فعالیت بعد از جراحی پروستات: ممکن است تا چند هفته پس از جراحی نتوانید کار کنید یا فعالیت‌های سنگین انجام دهید که ممکن است برای شما خطرناک باشند. در این زمینه باید از پزشک خود بپرسید که چه مدت زمان برای بهبودی و گذراندن دوره نقاهت نیاز دارید. چه علائمی نشان دهنده بزرگ شده پروستات هستند؟ در چه صورتی جراحی پروستات ضروری است؟ جراحی پروستات ممکن است در شرایط زیر ضروری باشد: سرطان پروستات جراحی یکی از گزینه‌های درمانی اولیه برای سرطان پروستات موضعی است. ممکن است شامل برداشتن کل غده پروستات (پروستاتکتومی) یا برداشتن بخش سرطانی پروستات (پروستاتکتومی جزئی) باشد. تصمیم برای انجام عمل جراحی به عوامل مختلفی از جمله مرحله و حالت تهاجمی سرطان، سلامت کلی بیمار و ترجیحات آن‌ها بستگی دارد. هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) در صورتی که درمان‌های محافظه کارانه مانند دارو نتواند علائم را کاهش دهد یا عوارضی ایجاد شود، ممکن است جراحی برای هیپرپلازی توصیه شود. هدف جراحی برداشتن یا کاهش بافت اضافی پروستات است که جریان ادرار را مسدود می‌کند. برداشتن پروستات از طریق مجرای ادرار (TURP) یک عمل رایج برای هیپرپلازی است. احتباس ادراری اگر فردی دچار احتباس ادراری شود (ناتوانی در تخلیه کامل مثانه)، ممکن است برای رفع انسداد و بازگرداندن جریان طبیعی ادرار، جراحی لازم باشد. این می‌تواند به دلیل شرایطی مانند هیپرپلازی، عفونت پروستات یا تشکیل بافت اسکار رخ دهد. عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری در برخی موارد، عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری (UTIs) را می‌توان به مسائل مربوط به پروستات نسبت داد. جراحی ممکن است برای رفع علت زمینه‌ای مانند برداشتن انسداد یا درمان آبسه پروستات در نظر گرفته شود. پروستاتیت جراحی به طور کلی درمان اولیه پروستاتیت نیست. با این حال، در موارد نادری که پروستاتیت به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهد و مزمن می‌شود یا در صورت ایجاد آبسه، ممکن است مداخله جراحی ضروری باشد. توجه به این نکته ضروری است که تصمیم برای انجام عمل پروستات معمولاً پس از ارزیابی کامل توسط یک متخصص اورولوژی اتخاذ می‌شود. نشانه‌ها و توصیه‌های خاص برای جراحی به سابقه پزشکی، علائم، یافته‌های تشخیصی و تصمیم بهترین دکتر اورولوژی در تهران بستگی دارد. هزینه عمل پروستات چقدر است؟ عوامل زیادی بر هزینه‌ی جراحی پروستات تاثیر گذار هستند. از جمله نوع جراحی، نوع بیماری و هزینه‌ی مربوط به کادر درمان. بنابراین به طور دقیق نمی‌توان هزینه‌ی این جراحی را بیان کرد. جهت اطلاع از هزینه دقیق این جراحی می‌توانید با کلینیک دکتر داریوش محمدی در تماس باشید:

بیشتر بخوانید