سنگ شکن برون اندامی ESWL

در روش سنگ شکنی برون اندامی (ESWL)، با متمرکز کردن امواج صوتی پر قدرت در نقطه هدف به تجزیه سنگ های کلیوی می پردازند که بعد از استفاده از این روش درمانی فرد می تواند تکه های کوچک سنگ را از طریق ادرار دفع نماید. سنگ های کلیه متشکل از بلورهای سخت و کوبررسی بوده و امکان دارد در یک یا هر دو کلیه افراد ایجاد شوند. به هم ریختن تعادل مواد معدنی بدن یکی از زمینه های ابتلا به سنگ کلیه می باشد. در غالب موارد تکه سنگ های کلیوی خود به خود از سیستم ادراری فرد پاکسازی می شوند، در غیر این صورت متخصص کلیه روش ESWL را به بیمار توصیه می کند. با استفاده از روش ESWL دیگر نیازی به برش های جراحی جهت شکستن و خارج کردن تکه سنگ ها نخواهد بود. متخصص اورولوژی از لیتوتریپسی می تواند تنها برای برخی سنگ های خاص در کلیه و یوریتر استفاده کند. در نتیجه نمی توان از این روش برای تمامی سنگ ها و در همه نقاط استفاده کرد. 

درمان سنگ شکن برون اندامی ESWL در مدت زمان نیم تا یک ساعت قابل انجام است. به طور معمول هر کلیه در یک جلسه درمانی تحت درمان قرار می گیرد. قبل از شروع کار به بیمار یک سرم وصل شده و داروی مسکنی تزریق می شود، افزون بر اینها، از یک شل کننده عضلانی نیز برای شل شدن عضلات استفاده می شود. پرستاری که روش درمانی را اجرا می کند، بسته به محل قرار گیری سنگ کلیوی (که ممکن است در کلیه یا میزنای باشد.)، از بیمار می خواهد که به پشت یا رو دراز بکشد. در ادامه با استفاده از امواج فراصوت محل دقیق سنگ های کلیوی مشخص می شود، پس از آغشته سازی پوست بدن بیمار به ژل، از دستگاهی به نام حسگر لیتوتریپتر برای تابیدن امواج صوتی پر قدرت، به سمت هر کدام از سنگ های کلیه، استفاده می کنند.

در حین افزایش تدریجی قدرت امواج صوتی تابشی، لازم است که بیمار کاملا ساکن و بدون حرکت باقی بماند، چرا که ممکن است سنگ از موقعیت در نظر گرفته شده، خارج شود. در زمان انجام سنگ شکنی، به دلیل بکار گرفتن امواج صوتی پرقدرت، فرد ممکن است دردی گزنده را در پوست کمر خود احساس نماید. باید بدانید که تعداد سنگ های کلیه است که تعیین کننده جلسات درمانی می باشد تا در نهایت رهایی کامل از این سنگ ها حاصل گردد.

چه افرادی کاندید مناسبی برای سنگ شکن برون اندامی ESWLهستند؟

سنگ شکنی خارج از بدن (ESWL) یکی از روش ‌های غیر تهاجمی و مؤثر برای درمان سنگ ‌های کلیه و مجاری ادراری است. این روش برای افرادی مناسب است که دارای سنگ ‌های خاصی در کلیه یا مجاری ادراری هستند. در ادامه به بررسی شرایط و افرادی که ممکن است به سنگ شکنی خارج از بدن نیاز داشته باشند، می ‌پردازیم:

• افراد دارای سنگ ‌های کوچک و متوسط : سنگ ‌هایی که قطر آن‌ ها بین ۴ تا ۲۰ میلی ‌متر است ، به ویژه اگر در کلیه یا بخش بالایی حالب باشند ، می ‌توانند گزینه مناسبی برای سنگ شکنی باشند. سنگ‌ های بزرگتر ممکن است نیاز به روش ‌های دیگر مانند جراحی یا اورتروسکوپی داشته باشند.
• افراد با سنگ‌ های تشکیل شده از کلسیم یا اسید اوریک : سنگ ‌هایی که از مواد معدنی مانند کلسیم اگزالات یا اسید اوریک تشکیل شده ‌اند ، به دلیل تراکم پایین‌ تر ، به خوبی به امواج صوتی سنگ شکنی پاسخ می‌ دهند. سنگ ‌های سخت ‌تر مانند سیستین ممکن است نیاز به درمان‌ های دیگر داشته باشند.
• افرادی که نمی ‌توانند تحت جراحی قرار بگیرند : بیمارانی که به دلیل شرایط جسمانی مانند مشکلات قلبی یا سن بالا قادر به تحمل جراحی نیستند ، می ‌توانند از سنگ شکن برون اندامی ESWL به عنوان یک جایگزین غیر تهاجمی بهره ببرند.
• افراد با انسداد در مجاری ادراری : کسانی که سنگ باعث انسداد در مجاری ادراری شده و به عملکرد کلیه یا تخلیه ادرار آسیب رسانده است ، ممکن است نیاز به سنگ شکنی داشته باشند تا جریان ادرار به حالت عادی بازگردد.
• بیمارانی که سنگ ‌های مکرر تشکیل می ‌دهند : سنگ شکنی برای افرادی که مکرراً دچار سنگ کلیه می‌ شوند ، می ‌تواند به عنوان بخشی از مدیریت بلند مدت سنگ کلیه مفید باشد.

سنگ شکن برون اندامی برای چه سنگ هایی مناسب است؟

سنگ شکن برون اندامی ESWL برای همه انواع سنگ های ادراری مناسب نیست و انتخاب این روش به ویژگی های سنگ و شرایط بیمار بستگی دارد. معمولا بهترین نتایج در موارد زیر مشاهده می شود:

1. سنگ های کلیه با اندازه تقریبی کمتر از 2 سانتی متر.
2. سنگ های حالب، به ویژه در قسمت فوقانی حالب که دسترسی مناسبی دارند.
3. سنگ هایی با سختی متوسط که به امواج ضربه ای به خوبی پاسخ می دهند.
4. سنگ های کلسیمی مانند اگزالات کلسیم یا فسفات کلسیم در بسیاری از موارد.
5. سنگ هایی که باعث درد، انسداد یا کاهش عملکرد طبیعی دستگاه ادراری شده اند.
6. بیمارانی که تمایل به درمان بدون جراحی و بدون ایجاد برش دارند.
7. افرادی که از نظر پزشکی شرایط مناسبی برای انجام این روش دارند و دچار عفونت فعال یا اختلالات انعقادی کنترل نشده نیستند.

در مقابل، سنگ های بسیار بزرگ، بسیار سخت یا برخی سنگ های خاص مانند سیستینی ممکن است پاسخ مناسبی به سنگ شکن برون اندامی ESWL ندهند و نیاز به درمان های دیگری مانند جراحی یا سنگ شکن درون اندامی داشته باشند. انتخاب بهترین روش درمان همیشه پس از ارزیابی دقیق توسط متخصص اورولوژی انجام می شود.

پس از گذراندن پروسه درمانی ESWL و پایدار شدن علائم حیاتی، بیمار می تواند مرخص شود. مصرف دارو های تجویز شده و مایعات بیشتر (در حدی که ادرار شما به رنگ زرد روشن در آید.)، استراحت کافی و تحرک، در تسریع روند خروج خرده سنگ ها و پاکسازی سیستم ادراری نقش بسزایی دارد. همچنین زمانی که دیگر خون در ادرار خود مشاهده نکردید، می توانید فعالیت های سنگین تر مانند ورزش و پیاده روی طولانی را از سر بگیرید.

از جمله افرادی که کاندیدای مناسبی برای سنگ شکن برون اندامی ESWL درمانی نیستند، می توان موارد ذیل را نام برد :

1. در زنان باردار اقدام به درمان سنگ شکنی برون اندامی (ESWL) به هیچ وجه توصیه نشده و بهتر است از روش های درون اندامی یا لیزر استفاده شود .
2. افرادی که مصرف کننده داروهای رقیق کننده خون از قبیل آسپرین و وارفارین و پلاویکس و .. هستند.
3. مبتلایان به آنوریسم رگ های بزرگ
4. کسانی که دچار عفونت سیستم ادراری اند.
5. بیمارانی با سنگ هایی از جنس سیستین و انواع خاصی از کلسیم، چرا که این سنگ ها با روش لیتوتریپسی به خوبی خرد نمی شوند.
6. انجام درمان ESWL در افراد با پیس میکر، نیازمند هماهنگی با متخصص قلب است.
7. سنگ شکن برون اندامی گزینه مناسبی برای سنگ های بیش از ۲/۵-۲ سانتیمتر نمی باشد.

آیا سنگ شکن برون اندامی درد دارد؟

سنگ شکن برون اندامی ESWL یکی از کم تهاجمی ترین روش های درمان سنگ های کلیه و حالب است و اغلب بیماران درد شدیدی را در حین انجام آن تجربه نمی کنند. در این روش، امواج ضربه ای از خارج بدن به سمت سنگ هدایت می شود تا آن را به قطعات کوچک تر تبدیل کند. هنگام انجام درمان ممکن است فرد احساس ضربه های خفیف، لرزش یا ناراحتی مختصر داشته باشد که با استفاده از داروهای مسکن یا آرام بخش به خوبی کنترل می شود. پس از پایان درمان نیز ممکن است با دفع خرده سنگ ها، درد خفیف تا متوسط، سوزش ادرار یا وجود مقدار کمی خون در ادرار مشاهده شود که معمولا طی چند روز برطرف می شود. شدت درد به اندازه سنگ، محل قرارگیری آن، آستانه تحمل درد بیمار و تعداد امواج مورد استفاده بستگی دارد. در مجموع، بیشتر بیماران این روش را قابل تحمل دانسته و نیازی به جراحی یا بیهوشی عمومی نخواهند داشت.

آیا سنگ شکن برون اندامی درد دارد؟

سنگ شکن برون اندامی ESWL یکی از کم تهاجمی ترین روش های درمان سنگ های کلیه و حالب است و اغلب بیماران درد شدیدی را در حین انجام آن تجربه نمی کنند. در این روش، امواج ضربه ای از خارج بدن به سمت سنگ هدایت می شود تا آن را به قطعات کوچک تر تبدیل کند. هنگام انجام درمان ممکن است فرد احساس ضربه های خفیف، لرزش یا ناراحتی مختصر داشته باشد که با استفاده از داروهای مسکن یا آرام بخش به خوبی کنترل می شود. پس از پایان درمان نیز ممکن است با دفع خرده سنگ ها، درد خفیف تا متوسط، سوزش ادرار یا وجود مقدار کمی خون در ادرار مشاهده شود که معمولا طی چند روز برطرف می شود. شدت درد به اندازه سنگ، محل قرارگیری آن، آستانه تحمل درد بیمار و تعداد امواج مورد استفاده بستگی دارد. در مجموع، بیشتر بیماران این روش را قابل تحمل دانسته و نیازی به جراحی یا بیهوشی عمومی نخواهند داشت.

هزینه سنگ شکن برون اندامی در تهران

هزینه سنگ شکن برون اندامی ESWL به عوامل مختلفی بستگی دارد و برای همه بیماران یکسان نیست. نوع مرکز درمانی، تجهیزات مورد استفاده، تخصص پزشک، شهر محل درمان، تعداد جلسات مورد نیاز و داشتن یا نداشتن بیمه درمانی از مهم ترین عوامل تعیین کننده هزینه هستند. در برخی بیماران تنها یک جلسه برای شکستن سنگ کافی است، اما در صورت بزرگ بودن یا مقاوم بودن سنگ ممکن است چند جلسه درمان نیاز باشد که هزینه نهایی را افزایش می دهد. همچنین انجام آزمایش های قبل از درمان، تصویربرداری، ویزیت های تخصصی و داروهای پس از درمان نیز می توانند در هزینه کلی تاثیرگذار باشند. برای اطلاع از مبلغ دقیق، بهتر است پس از معاینه و بررسی نتایج سونوگرافی یا سی تی اسکن، با مرکز درمانی یا پزشک متخصص مشورت کنید تا برآورد دقیقی از هزینه درمان ارائه شود.

با وجود اینکه سنگ شکنی برون اندامی در طی چندین دهه به عنوان روشی با امنیت بالا مورد استفاده قرار می گیرد، اما باید در نظر داشته باشید که باز هم عوارض و ریسک های احتمالی خاصی وجود دارند که بهتر است بیماران از قبل با آن ها آشنایی داشته باشند:

• وجود مقداری خون (هماچوری) و قطعات سنگ ها در ادرار شما برای دو تا سه روز
• کبودی و تاول بر روی پوست در قسمتی که درمان صورت گرفته است.
• آسیب به بافت یا ارگان های کناری از قبیل آسیب به عضلات روده ها، عروق و بافت های مجاور کلیه (طحال و کولون)
• عفونت مجاری ادراری و بروز تب و لرز شدید از جمله ریسک های پیش رو است که ممکن است برای درمان آن ها نیاز به آنتی بیوتیک باشد.
• انسداد میزنای به دلیل گیر کردن قطعات سنگی
• عفونی شدن کلیه که با علائمی از قبیل اسپاسم ناگهانی، درد شدید هنگام ادرار کردن و تب همراه است. در صورت مشاهده این علائم فورا با دکتر اورولوژ خود تماس بگیرید.
• شکستن ناقص و غیر موثر سنگ ها: متاسفانه با وجود اینکه موفقیت این پروسه درمانی موثر برای سنگ های کلیوی و مجاری ادراری به اثبات رسیده است، باز هم در برخی شرایط ممکن است سنگ ها علی رغم انجام چندین جلسه لیتوتریپسی مقاومت نشان دهند.