عمل پروستات راه حلی برای درمان آن دسته از بیماری های مربوط به پروستات است که با دارو قابل درمان نیستند و تنها با جراحی می توان آن ها را درمان کرد. بیماری هایی مانند هایپرپلازی و سرطان پروستات نیاز به عمل دارند. در این مقاله از بهترین دکتر اورولوژ در تهران دکتر داریوش محمدی با ما همراه باشید تا جراحی پروستات و انواع آن را مورد بررسی قرار دهیم.
انواع روش جراحی پروستات با دکتر محمدی در تهران
یکی از روش‌های جراحی پروستات، پروستاتکتومی است که در این روش قسمتی و یا کل این غده برداشته می‌شود. از این روش عموما برای سرطان پروستات و غده‌هایی که بسیار بزرگ شده اند استفاده می‌شود.
- جراحی لیزری پروستات : چنانچه بافت پروستات آسیب ببیند و مانع عبور طبیعی ادرار شود با استفاده از جراحی لیزری بدون هیچگونه زخم و خونریزی بافت را از بین می‌برند.
- جراحی اندوسکوپیک : این روش جراحی نیز مانند جراحی لیزری عمل می‌کند. جراحی اندوسکوپیک، بدون هیچگونه برش و بخیه انجام می‌شود. به این صورت که یک لوله بسیار باریک و قابل انعطاف را از نوک آلت تناسلی وارد بدن می‌کنند تا به بافت پروستات برسد و آن را برش دهد، سپس به همین شکل اقدامات دیگر را نیز انجام می‌دهند.
- جراحی لاپاراسکوپیک : کم خطر ترین روش جراحی برای دسترسی به پروستات، عمل لاپاراسکوپیک است. این جراحی پروستات به دو شیوه انجام می‌شود:
- پروستاتکتومی رادیکال با لاپاروسکوپی با کمک ربات : در این روش عمل پروستات با استفاده از بازوی رباتیکی و یک دوربین که به ربات متصل است جراحی انجام می‌شود. به دلیل استفاده از ربات دقت در فرآیند جراحی بالا بوده و بدون هیچگونه عوارضی مانند درد و خونریزی انجام می‌شود. سرعت عمل در این روش بالا بوده و زمان جراحی نسبت به دیگر روش‌ها کوتاه‌تر است.
- پروستاتکتومی رادیکال با لاپاروسکوپی : در این روش نیاز به برش‌های کوچک روی ناحیه مورد نظر است تا بتوان دوربین‌ها و ابزارهای مخصوص را از آن عبور داد و اعضا و محیط داخلی بدن را در حین عمل پروستات مشاهده کرد.
- برداشتن مجاری ادرار از پروستات (TURP) : این عمل اغلب برای درمان مردان با بزرگ شدن پروستات غیر سرطانی به نام هایپرپلازی خوش خیم پروستات استفاده می‌شود. گاهی اوقات از این روش برای کمک به تسکین مشکل ادرار افرادی که مبتلا به سرطان پروستات پیشرفته هستند استفاده می‌شود. اما این به این معنی نیست که از روش TURP برای بهبود سرطان استفاده شود.
چه زمانی پروستات نیاز به عمل دارد؟
جراحی پروستات زمانی مطرح می شود که دارو و سایر روش های درمانی نتوانند علائم بیمار را به اندازه کافی کنترل کنند یا بیماری عوارض مهمی ایجاد کرده باشد. در بزرگی خوش خیم پروستات، علائمی مانند دشواری شروع ادرار، ضعیف شدن جریان ادرار، تخلیه ناکامل مثانه و احتباس ادرار می توانند از دلایل بررسی عمل پروستات باشند. عفونت های مکرر ادراری، ایجاد سنگ مثانه، آسیب به عملکرد کلیه یا خونریزی قابل توجه نیز ممکن است نیاز به مداخله جراحی را افزایش دهند. در سرطان پروستات، تصمیم برای جراحی کاملا متفاوت است و به مرحله بیماری، میزان گسترش سرطان، سن و شرایط عمومی بیمار و نظر تیم درمان بستگی دارد. بنابراین صرفا بزرگ بودن پروستات به معنی نیاز قطعی به عمل نیست. متخصص اورولوژی با بررسی علائم، معاینه، آزمایش ها و در صورت نیاز تصویربرداری، مناسب ترین روش درمان را تعیین می کند.
تفاوت جراحی پروستات باز و لیزری چیست ؟
تفاوت جراحی باز و لیزری پروستات در روش انجام ، میزان تهاجم ، دوره نقاهت ، عوارض و سرعت بهبودی قابل بررسی است.
در جراحی باز پروستات ، پزشک با ایجاد برش در قسمت پایین شکم به غده پروستات دسترسی مستقیم پیدا می کند و بافت اضافی را خارج می کند. این روش معمولاً برای پروستات های بسیار بزرگ (معمولاً بالای ۸۰ تا ۱۰۰ گرم) استفاده می شود. به دلیل ایجاد برش جراحی ، میزان خونریزی بیشتر است و بیمار معمولاً چند روز در بیمارستان بستری می شود. دوره نقاهت طولانی تر بوده و بازگشت به فعالیت های عادی ممکن است چند هفته زمان ببرد. با این حال ، در موارد خاص مانند بزرگی شدید یا وجود عوارض همزمان ، جراحی باز هنوز هم گزینه ای مؤثر و قطعی محسوب می شود.
در مقابل ، جراحی پروستات با لیزر یک روش کم تهاجمی است که بدون ایجاد برش خارجی انجام می شود. در این تکنیک ، جراح از طریق مجرای ادرار دستگاه لیزر را وارد کرده و بافت اضافی پروستات را تبخیر یا برش می دهد (مانند روش لیزر هولمیوم). خونریزی در این روش بسیار کمتر است ، مدت بستری کوتاه تر بوده (گاهی ترخیص در همان روز یا روز بعد) و بیمار سریع تر به فعالیت روزمره بازمی گردد. همچنین احتمال نیاز به تزریق خون در جراحی لیزری بسیار پایین تر است. از نظر عوارض ، هر دو روش می توانند باعث عوارضی مانند بی اختیاری موقت ادرار یا انزال برگشتی شوند ، اما به طور کلی میزان عوارض در روش لیزری کمتر گزارش شده است. از طرف دیگر ، هزینه جراحی لیزری معمولاً بالاتر از جراحی باز است و به تجهیزات پیشرفته تری نیاز دارد. به طور خلاصه ، جراحی باز برای موارد شدید و پروستات های بسیار بزرگ مناسب تر است ، در حالی که جراحی لیزری گزینه ای مدرن تر با دوره نقاهت کوتاه تر و خونریزی کمتر محسوب می شود. انتخاب نهایی باید بر اساس شرایط بیمار و نظر متخصص اورولوژی انجام شود.
آیا جراحی پروستات نیاز به بیهوشی دارد؟
بله، بیشتر جراحی های پروستات با استفاده از بیهوشی عمومی یا بی حسی نخاعی انجام می شوند. انتخاب روش بیهوشی به نوع عمل، وضعیت سلامت بیمار، داروهای مصرفی و نظر متخصص بیهوشی بستگی دارد. بنابراین، نمی توان گفت که تمام جراحی های پروستات حتما به یک روش بیهوشی مشخص نیاز دارند. در بیهوشی عمومی، بیمار در طول عمل هوشیاری ندارد و تنفس و علائم حیاتی او تحت نظارت تیم بیهوشی قرار می گیرد. در بی حسی نخاعی، داروی بی حسی در ناحیه کمر تزریق می شود و بخش پایینی بدن برای مدتی بی حس می شود. در برخی جراحی های پروستات از طریق مجرای ادرار، مانند تراشیدن پروستات برای درمان بزرگی خوش خیم، امکان استفاده از بی حسی نخاعی وجود دارد؛ اما جراحی های دیگر ممکن است به بیهوشی عمومی نیاز داشته باشند. پیش از عمل، سابقه بیماری های قلبی و ریوی، حساسیت دارویی، داروهای مصرفی و تجربه بیهوشی قبلی باید به متخصص بیهوشی اطلاع داده شود. رعایت دستور ناشتا بودن و مصرف داروها طبق توصیه تیم درمان نیز اهمیت دارد. اگر درباره خطرات بیهوشی نگرانی دارید، متخصص بیهوشی می تواند با توجه به شرایط شما، مناسب ترین روش را توضیح دهد و خطرات احتمالی را ارزیابی کند.
| جراحی پروستات | توضیحات تکمیلی |
|---|---|
| آمادگی قبل از جراحی | انجام آزمایش های لازم ، قطع مصرف داروهای رقیق کننده خون و رعایت توصیه های پزشک. |
| نوع جراحی | انتخاب روش جراحی باز ، لاپاراسکوپی یا رباتیک بسته به شرایط بیمار. |
| مدت زمان بهبود | دوره نقاهت معمولاً بین ۴ تا ۶ هفته است و نیاز به استراحت کافی دارد. |
| عوارض احتمالی | مانند خونریزی ، عفونت ، یا مشکلات ادراری که باید تحت نظر پزشک باشد. |
| پیگیری پس از جراحی | مراجعه منظم به پزشک برای بررسی وضعیت و پیشگیری از عوارض بلند مدت. |
مراحل عمل جراحی پروستات در تهران
- پروستاتکتومی رادیکال رتروپوبیک استاندارد : در این روش جراح خوب پروستات در تهران دکتر داریوش محمدی از پایین شکم ( زیر ناف ) تا بالای استخوان شرمگاهی برشی ایجاد می کند. غده پروستات را با دقت طوری که به اعصاب ها آسیب وارد نشود ، همراه با بافت های اطرافش ، از محل خارج می کند و بخیه می زند. در این روش احتمال بروز خطا و مشکل در عصب ها کمتر است ، به همین علت ایراد در نعوظ و کنترل مثانه به ندرت پیش می آید.
- جراحی پروستات ساده : بعد از اثر گذاشتن داروی بی حسی ، پزشک جراح آندوسکوپ مجهز به دوربین را از راه نوک آلت وارد راه مثانه و پروستات می کند. سپس لوله کاتتر فولی را وارد نوک آلت کرده و به سمت مثانه می برد. بعد از تکمیل فرایند تخلیه ادرار ، جراح زیر ناف را برش می دهد و تا مثانه ادامه می دهد و اگر بیمار دچار فتق باشد آن را رفع می کند. در نهایت از راه سوراخ های ایجاد شده یک لوله برای تخلیه داخل مثانه جای گذاری و لوله دیگری را در محلی که پروستات قبلا در آن جا قرار داشته ، جاسازی می کند.
- پروستاتکتومی رادیکال روباتیک : در این روش پروستات به کمک دو دستگاه کنترل دستی انجام می شود. تصویر سه بعدی ناحیه جراحی را برای جراح به نمایش می گذارد تا پروسه عمل پروستات با دقت و تمرکز بالا تری انجام شود. این روش سبب بهبود سریع تر ، کنترل ادرار و حفظ توانایی جنسی بیمار می شود. بیمار با رعایت نکات بعد از جراحی بین دو تا چهار هفته زمان می برد تا سلامتی جسمی خود را به دست آورد.
جراحی پروستات در نوجوانان
بروز بیماری پروستات در نوجوانان بسیار نادر است، به طوری که از هر صد هزار نفر، تنها دو نفر ممکن است به آن مبتلا شوند. تحقیقات انجام شده در ایالات متحده نشان می‌دهد که امروزه این بیماری در سنین ۳۵ تا ۳۹ سال بسیار شایع شده است. با این حال، مردانی که زیر ۳۵ سال سن دارند، به مراتب کمتر به این بیماری دچار می‌شوند.
چه عواملی می توانند به افزایش احتمال ابتلا به بیماری پروستات کمک کنند؟
- رژیم‌های غذایی سرشار از گوشت قرمز و فرآورده‌های گوشتی می‌توانند برای بیماری پروستات مضر باشند و آن را تشدید کنند.
- مصرف مقدار زیاد لبنیات نیز در تشدید این بیماری نقش دارد.
- استفاده از چربی‌های جامد خوراکی می‌تواند باعث تشدید این بیماری شود.
- مصرف الکل و محصولات مرتبط با آن می‌تواند آسیب بیشتری به فرد وارد کند.
پیشگیری از مشکلات پروستات و عدم نیاز به جراحی پروستات
مطالعات فراوانی برای پیدا کردن راه حل‌هایی در جهت پیشگیری از پروستات انجام شده است که نتایجی از آنها به دست نیامده و عملاً راهی برای پیشگیری از بیماری پروستات وجود ندارد. تنها راه پیشگیری این است که در هنگامی که علائم پروستات را در مجاری ادراری خود احساس کردید برای معاینه و درمان به پزشک متخصص مراجعه کنید تا بتوانید از پیشروی بیماری و مشکلات بعدی آن جلوگیری نمایید. رعایت رژیم غذایی مناسب به شما کمک می‌کند تا از مبتلا شدن زود هنگام به بیماری‌های پروستات جلوگیری کنید، پس همیشه تغذیه سالم را اولویت قرار دهید.
علت همه گیر شدن بیماری پروستات در مردان چیست؟
مردان با افزایش سن هورمون هایشان تغییر و تعادل هورمون ها بهم می ریزد. این امر باعث رشد غده پروستات می شود که نیاز افراد را به جراحی پروستات افزایش می دهد. در ادامه به سایر علت های ابتلا به این عارضه در آقایان می پردازیم:
- دیابت
- بیماری قلبی
- سبک زندگی ناسالم
- سابقه خانوادگی
- عفونت باکتریایی
آیا جراحی پروستات خطرناک است ؟
عمل پروستات ، به ویژه در موارد بزرگ شدن خوش خیم یا سرطان پروستات ، یکی از روش های مؤثر درمانی است ، اما مانند هر جراحی دیگری ممکن است با خطراتی همراه باشد. میزان خطر این عمل بستگی به نوع عمل پروستات (مانند TURP یا پروستاتکتومی کامل) ، سن بیمار ، وضعیت عمومی سلامت و وجود بیماری های زمینه ای دارد. عوارض جراحی پروستات شامل خونریزی ، عفونت ، مشکلات ادراری موقت یا دائمی ، بی اختیاری ادرار و در مواردی اختلال در عملکرد جنسی است. البته با پیشرفت روش های کم تهاجمی مانند لیزر یا جراحی لاپاراسکوپی ، بسیاری از این خطرات کاهش یافته اند. ارزیابی دقیق قبل از جراحی ، توسط متخصص اورولوژی و همکاری با پزشکان قلب یا داخلی ، در کاهش ریسک ها بسیار مؤثر است. به طور کلی ، در صورتی که عمل پروستات در مرکز درمانی مجهز و توسط جراح باتجربه انجام شود ، برای بسیاری از بیماران ایمن بوده و نتایج خوبی به همراه دارد.
درمان نعوظ بعد از جراحی پروستات
اختلال نعوظ بعد از جراحی پروستات یکی از نگرانی های شایع مردان است و میزان بهبودی آن به نوع جراحی، وضعیت نعوظ قبل از عمل، سن بیمار و میزان آسیب احتمالی به اعصاب اطراف پروستات بستگی دارد. در برخی بیماران، عملکرد نعوظ طی چند ماه به تدریج بهتر می شود، اما بهبودی کامل ممکن است یک تا دو سال یا بیشتر زمان ببرد. برای درمان، پزشک ممکن است داروهایی مانند سیلدنافیل یا تادالافیل، دستگاه وکیوم، تزریق دارو به آلت یا در موارد مقاوم، پروتز آلت را پیشنهاد کند. انتخاب روش مناسب باید با توجه به شرایط قلبی، داروهای مصرفی و نوع جراحی انجام شود. داروهای نعوظ نباید بدون بررسی پزشکی مصرف شوند، به ویژه اگر بیمار داروهای نیتراتی قلبی استفاده می کند. تمرین های توانبخشی جنسی نیز در برخی بیماران کمک کننده هستند. اگر نعوظ پس از عمل بهبود نیافته است، ارزیابی توسط متخصص اورولوژی می تواند به انتخاب درمان موثر کمک کند.
بعد از جراحی پروستات چه اتفاقی می افتد؟
بعد از عمل پروستات، بدن وارد مرحله ترمیم می شود و بسته به نوع جراحی، ممکن است بیمار برای مدتی تغییراتی در ادرار، احساس فشار یا سوزش هنگام ادرار داشته باشد. در بسیاری از موارد، کاتتر ادراری برای چند روز در مثانه باقی می ماند تا خروج ادرار و ترشحات به خوبی انجام شود. وجود مقداری خون در ادرار در روزهای ابتدایی می تواند طبیعی باشد، اما معمولا به تدریج کاهش پیدا می کند. پس از خارج شدن کاتتر، ممکن است کنترل ادرار در ابتدا کمی دشوار باشد یا دفعات ادرار افزایش پیدا کند. این وضعیت معمولا با گذشت زمان بهتر می شود. مدت بهبودی به نوع عمل، وضعیت عمومی بیمار و بیماری زمینه ای بستگی دارد. رعایت دقیق توصیه های جراح، مصرف داروهای تجویز شده، نوشیدن مایعات طبق نظر پزشک و پرهیز از فعالیت سنگین، روند بهبودی را ایمن تر می کند. تب، خونریزی شدید، ناتوانی در دفع ادرار یا درد شدید نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.
جراحی پروستات چه خطراتی دارد؟
خطرات عمل پروستات به نوع جراحی، علت انجام آن و شرایط جسمی بیمار بستگی دارد. مهم ترین عوارض احتمالی عبارتند از:
- خونریزی : ممکن است بعد از جراحی مقداری خون در ادرار دیده شود. خونریزی شدید کمتر شایع است اما در صورت بروز می تواند به درمان فوری نیاز داشته باشد.
- عفونت : عفونت ادراری یا محل عمل پروستات از عوارض احتمالی است و معمولا با علائمی مانند تب، لرز یا افزایش درد همراه می شود.
- اختلال موقت در ادرار : سوزش، تکرر ادرار، فوریت ادراری یا دشواری کنترل ادرار ممکن است در دوره ابتدایی بهبودی ایجاد شود.
- بی اختیاری ادرار : در برخی بیماران جراحی پروستات ، به ویژه پس از بعضی انواع جراحی سرطان پروستات، کنترل ادرار ممکن است برای مدتی کاهش پیدا کند و گاهی نیازمند درمان و پیگیری باشد.
- تغییر عملکرد جنسی : اختلال نعوظ یا تغییر در انزال، بسته به نوع عمل، از عوارض مهمی است که باید پیش از جراحی درباره آن با متخصص اورولوژی صحبت شود.
در صورت تب، خونریزی شدید یا قطع ادرار، مراجعه فوری ضروری است.
مراقبت‌های بعد از جراحی پروستات
بعد از عمل پروستات چه اتفاقی می افتد؟ پس از عمل پروستات و بازیابی هوشیاری، می‌توانید از پزشک خود بپرسید که چه مدت در بیمارستان خواهید ماند. معمولاً بستری بودن چند روزه در بیمارستان (بسته به روش عمل پروستات) لازم است. با افزایش شدت تهاجمی بودن جراحی، این زمان بستری ممکن است بیشتر شود و با کاهش شدت تهاجمی بودن جراحی، این زمان کاهش می‌یابد. سایر مراقبت های بعد از عمل پروستات و احتیاط های لازم پس از جراحی پروستات شامل موارد زیر است: هماهنگی لازم برای زمان ترخیص از بیمارستان و بازگشت به خانه از قبل انجام شود، زیرا نمی‌توانید بلافاصله پس از جراحی رانندگی کنید. اگر جراحی در شهری غیر از محل زندگی شما انجام شده است، داشتن یک همراه مفید خواهد بود. همچنین، اگر در خانه تنها هستید، حضور یکی از اعضای خانواده یا دوستان می‌تواند مفید باشد. محدودیت‌های فعالیت بعد از جراحی پروستات: ممکن است تا چند هفته پس از عمل پروستات نتوانید کار کنید یا فعالیت‌های سنگین انجام دهید که ممکن است برای شما خطرناک باشند. در این زمینه باید از پزشک خود بپرسید که چه مدت زمان برای بهبودی و گذراندن دوره نقاهت نیاز دارید.
مدت بستری و دوران نقاهت بعد از جراحی پروستات چقدر است؟
مدت بستری و دوران نقاهت بعد از جراحی پروستات به روش جراحی، وضعیت عمومی بیمار، علت عمل و بروز یا عدم بروز عوارض بستگی دارد. در بسیاری از جراحی های کم تهاجمی یا لاپاراسکوپی، بیمار ممکن است همان روز یا طی یک تا دو روز از بیمارستان مرخص شود. در جراحی های باز یا موارد پیچیده تر، مدت بستری می تواند طولانی تر باشد. پس از ترخیص، احساس خستگی، درد خفیف در ناحیه جراحی و تغییرات موقت در کنترل ادرار ممکن است رخ دهد. در جراحی کامل پروستات، سوند ادراری معمولا برای حدود یک تا دو هفته باقی می ماند، اما زمان خارج کردن آن را پزشک تعیین می کند. بسیاری از بیماران طی دو تا سه هفته می توانند به فعالیت های سبک و کارهای روزمره بازگردند. بازگشت به ورزش سنگین، بلند کردن اجسام سنگین و فعالیت های جنسی به زمان بیشتری نیاز دارد. برای بهبودی بهتر، پیاده روی سبک را طبق توصیه پزشک شروع کنید، مایعات کافی بنوشید و دستورالعمل مراقبت از سوند و زخم را رعایت کنید. تب، درد شدید، ناتوانی در دفع ادرار یا خونریزی قابل توجه نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است. کنترل کامل ادرار و بهبود عملکرد جنسی ممکن است چندین ماه طول بکشد و در بعضی بیماران به زمان بیشتری نیاز داشته باشد.
چه علائمی نشان دهنده بزرگ شده پروستات هستند؟
- تکرر ادرار
- شب ادراری (نوکتوری)
- سوزش ادرار
- قطره قطره آمدن ادرار
- عدم تخلیه کامل ادرار
جراحی پروستات در سنین بالا
عمل پروستات در سنین بالا معمولاً به دلیل بزرگ شدن خوش خیم پروستات (BPH) یا در مواردی سرطان پروستات انجام می شود. با افزایش سن ، بسیاری از مردان دچار مشکلات ادراری ناشی از بزرگی پروستات می شوند که ممکن است با دارو کنترل نشود. در چنین شرایطی ، جراحی می تواند بهترین گزینه برای بهبود کیفیت زندگی باشد. روش های عمل پروستات مختلفی مانند برداشتن پروستات از طریق مجرای ادرار (TURP) یا روش های لیزری وجود دارند که با بی حسی موضعی یا عمومی انجام می شوند. پیشرفت های پزشکی باعث شده تا این جراحی ها در سالمندان نیز با ایمنی بالا انجام شوند ، البته لازم است قبل از عمل ، وضعیت قلب ، کلیه و دیگر ارگان های حیاتی بیمار به دقت بررسی شود. به طور کلی ، عمل پروستات در سنین بالا در صورتی که به درستی انتخاب شود ، می تواند علائم آزار دهنده ادراری را کاهش داده و زندگی روزمره بیمار را بهبود بخشد.
در چه صورتی جراحی پروستات ضروری است؟
جراحی پروستات ممکن است در شرایط زیر ضروری باشد:
- سرطان پروستات
جراحی یکی از گزینه‌های درمانی اولیه برای سرطان پروستات موضعی است. ممکن است شامل برداشتن کل غده پروستات (پروستاتکتومی) یا برداشتن بخش سرطانی پروستات (پروستاتکتومی جزئی) باشد. تصمیم برای انجام عمل جراحی به عوامل مختلفی از جمله مرحله و حالت تهاجمی سرطان، سلامت کلی بیمار و ترجیحات آنها بستگی دارد.
- هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH)
در صورتی که درمان‌های محافظه کارانه مانند دارو نتواند علائم را کاهش دهد یا عوارضی ایجاد شود، ممکن است جراحی برای هیپرپلازی توصیه شود. هدف عمل پروستات برداشتن یا کاهش بافت اضافی پروستات است که جریان ادرار را مسدود می‌کند. برداشتن پروستات از طریق مجرای ادرار (TURP) یک عمل رایج برای هیپرپلازی است.
- احتباس ادراری
اگر فردی دچار احتباس ادراری شود (ناتوانی در تخلیه کامل مثانه)، ممکن است برای رفع انسداد و بازگرداندن جریان طبیعی ادرار، جراحی پروستات لازم باشد. این می‌تواند به دلیل شرایطی مانند هیپرپلازی، عفونت پروستات یا تشکیل بافت اسکار رخ دهد.
- عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری
در برخی موارد، عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری (UTIs) را می‌توان به مسائل مربوط به پروستات نسبت داد. جراحی ممکن است برای رفع علت زمینه‌ای مانند برداشتن انسداد یا درمان آبسه پروستات در نظر گرفته شود.
- پروستاتیت
جراحی پروستات به طور کلی درمان اولیه پروستاتیت نیست. با این حال، در موارد نادری که پروستاتیت به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهد و مزمن می‌شود یا در صورت ایجاد آبسه، ممکن است مداخله جراحی ضروری باشد. توجه به این نکته ضروری است که تصمیم برای انجام عمل پروستات معمولاً پس از ارزیابی کامل توسط یک متخصص اورولوژی اتخاذ می‌شود. نشانه‌ها و توصیه‌های خاص برای جراحی به سابقه پزشکی، علائم، یافته‌های تشخیصی و تصمیم بهترین دکتر اورولوژی در تهران بستگی دارد.
هزینه عمل پروستات چقدر است؟
عوامل زیادی بر هزینه‌ی جراحی پروستات تاثیر گذار هستند. از جمله نوع جراحی، نوع بیماری و هزینه‌ی مربوط به کادر درمان. بنابراین به طور دقیق نمی‌توان هزینه‌ی این جراحی را بیان کرد. جهت اطلاع از هزینه دقیق عمل پروستات می‌توانید با کلینیک دکتر داریوش محمدی در تماس باشید.
در صورت داشتن چه مشکلاتی باید به پزشک برای جراحی پروستات مراجعه شود ؟
- در هنگام خروج ادرار یا بعد از انزال
- وجود خون در ادرار
- احساس کردن درد شدید در شکم
- تب ، لرز و درد بدن
- خالی نشدن مثانه از ادرار
- کنترل نکردن مثانه
- سوزش و درد در ناحیه تناسلی
- چکه کردن ادرار
- نیاز مکرر به دفع ادرار
- جریان ادرار ضعیف
- حس درد در بیضه ها ، مقعد ، آلت تناسلی و زیر شکم
چند روز بعد از جراحی پروستات می توان رابطه داشت؟
زمان مناسب برای شروع رابطه جنسی بعد از عمل پروستات به نوع جراحی، وضعیت ترمیم بافت ها و نظر جراح بستگی دارد. پس از بسیاری از جراحی های پروستات، به ویژه برداشتن کامل پروستات برای درمان سرطان، معمولا توصیه می شود بیمار حدود ۴ تا ۶ هفته برای شروع فعالیت جنسی صبر کند؛ با این حال، این زمان برای همه بیماران یکسان نیست و ممکن است پزشک دوره طولانی تری را پیشنهاد دهد. پیش از شروع رابطه، باید درد محل عمل پروستات کاهش یافته باشد و زخم ها به اندازه کافی ترمیم شده باشند. اگر سوند ادراری هنوز وجود دارد، نباید بدون اجازه پزشک فعالیت جنسی را آغاز کرد. همچنین، در صورت مشاهده خونریزی، درد قابل
توجه یا علائم عفونت، لازم است رابطه به تعویق بیفتد و وضعیت بیمار بررسی شود.
نکته مهم این است که آمادگی جسمی برای رابطه با توانایی ایجاد نعوظ تفاوت دارد. ممکن است بیمار از نظر ترمیم زخم مشکلی نداشته باشد، اما به دلیل تاثیر جراحی بر اعصاب، همچنان برای نعوظ به درمان نیاز داشته باشد. بنابراین، زمان دقیق شروع رابطه را با متخصص اورولوژی هماهنگ کنید.
