شنیدن نام بیماری پیرونی برای بسیاری از آقایان نگران کننده است، زیرا این بیماری می تواند علاوه بر ایجاد تغییر در ظاهر آلت تناسلی، بر کیفیت رابطه جنسی، اعتماد به نفس و حتی سلامت روان نیز تاثیر بگذارد. بسیاری از افراد در مراحل اولیه تصور می کنند که خمیدگی آلت تناسلی طبیعی است یا با گذشت زمان برطرف می شود، اما در برخی موارد این تغییرات می توانند نشانه یک بیماری قابل درمان باشند. خوشبختانه امروزه با پیشرفت روش های تشخیصی و درمانی، در بیشتر بیماران امکان کنترل علائم، کاهش درد و بهبود عملکرد جنسی وجود دارد. آگاهی از علائم اولیه، مراجعه به موقع به پزشک و انتخاب درمان مناسب، مهم ترین عوامل در جلوگیری از پیشرفت بیماری هستند. در این مقاله از اورولوژیست خوب در تهران به زبان ساده اما کاملا علمی، هر آنچه باید درباره بیماری پیرونی بدانید را بررسی خواهیم کرد.
بیماری پیرونی چیست؟
بیماری پیرونی نوعی اختلال در بافت آلت تناسلی مردان است که در آن پلاک یا بافت اسکار فیبروزی در لایه ای به نام تونیکا آلبوژینه تشکیل می شود. این پلاک انعطاف طبیعی آلت را کاهش می دهد و هنگام نعوظ باعث خمیدگی، کوتاه شدن یا تغییر شکل آن می شود. این بیماری یک سرطان نیست، مسری نیست و ارتباطی با بیماری های مقاربتی ندارد. بسیاری از بیماران به اشتباه تصور می کنند که دچار تومور یا عفونت شده اند، در حالی که این بیماری ناشی از ایجاد بافت سفت و غیرطبیعی در داخل آلت است. شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است. برخی تنها خمیدگی خفیفی دارند، اما در بعضی بیماران انحنا به اندازه ای شدید می شود که رابطه جنسی را دشوار یا غیرممکن می کند.
علت بیماری پیرونی چیست؟
علت دقیق ایجاد این بیماری هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما متخصصان معتقدند مجموعه ای از عوامل در ایجاد آن نقش دارند. در بسیاری از بیماران، آسیب های کوچک و مکرر به آلت تناسلی هنگام رابطه جنسی، ورزش یا ضربه های خفیف باعث ایجاد پارگی های میکروسکوپی در بافت می شود. در برخی افراد روند ترمیم این آسیب ها طبیعی نیست و به جای بازسازی مناسب، بافت اسکار تشکیل می شود. عوامل موثر در ایجاد این بیماری عبارتند از:
- افزایش سن و کاهش خاصیت کشسانی بافت ها
- ضربه های مکرر به آلت تناسلی
- زمینه ژنتیکی
- اختلالات بافت همبند
- دیابت
- فشار خون بالا
- مصرف دخانیات
- اختلالات نعوظ
- بیماری های التهابی مزمن
وجود این عوامل به معنی ابتلای قطعی نیست، اما احتمال ایجاد بیماری را افزایش می دهد.
علائم بیماری پیرونی چیست ؟
علائم ممکن است به تدریج یا به صورت ناگهانی ظاهر شوند. در مراحل اولیه معمولا درد هنگام نعوظ اولین علامت است، اما با پیشرفت بیماری تغییر شکل آلت نیز ایجاد می شود. شایع ترین علائم شامل موارد زیر هستند:
- خم شدن آلت تناسلی به بالا، پایین یا طرفین
- احساس توده یا پلاک سفت زیر پوست
- درد هنگام نعوظ
- کوتاه شدن طول آلت
- باریک شدن بخشی از آلت
- ایجاد شکل ساعت شنی
- اختلال در نعوظ
- کاهش کیفیت رابطه جنسی
- اضطراب و کاهش اعتماد به نفس
لازم است بدانید شدت درد معمولا با گذشت زمان کاهش پیدا می کند، اما خمیدگی ممکن است باقی بماند یا حتی بیشتر شود.
بیماری پیرونی چگونه تشخیص داده می شود؟
تشخیص معمولا توسط متخصص اورولوژی انجام می شود و در بسیاری از موارد تنها با معاینه فیزیکی امکان پذیر است. پزشک ابتدا درباره زمان شروع علائم، شدت خمیدگی، درد و کیفیت نعوظ سوال می پرسد. سپس آلت را در حالت عادی معاینه می کند تا محل پلاک مشخص شود. در برخی بیماران ممکن است از سونوگرافی داپلر استفاده شود. این روش اطلاعات دقیقی درباره محل پلاک، میزان رسوب کلسیم، جریان خون و شدت آسیب بافتی ارائه می دهد. گاهی نیز از بیمار خواسته می شود تصویری از آلت در حالت نعوظ تهیه کند تا میزان دقیق انحنا بررسی شود.
مراحل پیشرفت بیماری پیرونی
این بیماری معمولا در دو مرحله ایجاد می شود.
- مرحله فعال : در این مرحله التهاب ادامه دارد و تغییرات هنوز در حال پیشرفت هستند. بیمار ممکن است درد داشته باشد و خمیدگی به مرور بیشتر شود. این مرحله معمولا بین ۶ تا ۱۸ ماه طول می کشد.
- مرحله پایدار : در این مرحله درد اغلب از بین می رود اما پلاک ثابت می شود و تغییرات جدیدی ایجاد نمی شود. انتخاب نوع درمان تا حد زیادی به این مرحله بستگی دارد.
آیا بیماری پیرونی خطرناک است؟
اگرچه بیماری پیرونی یک بیماری تهدید کننده حیات نیست، اما می تواند تاثیر قابل توجهی بر سلامت جسمی و روانی فرد داشته باشد. در صورت درمان نشدن ممکن است مشکلات زیر ایجاد شوند:
- ناتوانی در برقراری رابطه جنسی
- اختلال نعوظ
- درد مزمن
- کاهش اعتماد به نفس
- اضطراب
- افسردگی
- مشکلات زناشویی
به همین دلیل مراجعه زودهنگام به پزشک اهمیت زیادی دارد.
درمان بیماری پیرونی با دکتر داریوش محمدی
درمان بر اساس شدت خمیدگی، مرحله بیماری و وضعیت نعوظ انتخاب می شود. در بسیاری از بیماران ابتدا درمان های غیرجراحی انجام می شوند و تنها در موارد شدید جراحی پیشنهاد می شود.
- درمان دارویی
داروها بیشتر در مرحله فعال بیماری استفاده می شوند و هدف آنها کاهش التهاب و جلوگیری از پیشرفت بیماری است. پزشک ممکن است داروهای خوراکی یا تزریقی را با توجه به شرایط بیمار تجویز کند.
- تزریق داخل پلاک
در برخی بیماران دارو مستقیما داخل پلاک تزریق می شود تا بافت سفت نرم تر شده و میزان خمیدگی کاهش پیدا کند. این درمان باید تنها توسط پزشک متخصص انجام شود.
- دستگاه کشش آلت
دستگاه های مخصوص کشش می توانند در برخی بیماران باعث کاهش انحنا و حفظ طول آلت در بیماری پیرونی شوند. موفقیت این روش به استفاده منظم و صحیح بستگی دارد.
- شاک ویو
در بعضی بیماران از امواج شوکی برای کاهش درد و بهبود علائم استفاده می شود. البته تاثیر آن بر کاهش خمیدگی هنوز در همه مطالعات یکسان گزارش نشده است.
- جراحی
اگر بیماری پیرونی شدید باشد یا رابطه جنسی امکان پذیر نباشد، جراحی بهترین گزینه درمانی محسوب می شود. روش های جراحی شامل:
- صاف کردن آلت
- برداشتن یا برش پلاک همراه با پیوند
- کاشت پروتز آلت در بیماران دارای اختلال نعوظ شدید
- انتخاب روش مناسب به شرایط هر بیمار بستگی دارد.
چه زمانی باید برای بیماری پیرونی به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر هر یک از علائم زیر را دارید، بهتر است هرچه زودتر توسط متخصص اورولوژی معاینه شوید:
- ایجاد خمیدگی جدید در آلت
- درد هنگام نعوظ
- احساس توده سفت
- کوتاه شدن آلت
- اختلال در رابطه جنسی
- کاهش کیفیت نعوظ
- پیشرفت سریع تغییر شکل آلت
تشخیص زودهنگام می تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده و احتمال موفقیت درمان را افزایش دهد.
زندگی با بیماری پیرونی چگونه خواهد بود ؟
ابتلا به بیماری پیرونی ممکن است در ابتدا باعث نگرانی و اضطراب شود، اما این بیماری در بسیاری از موارد قابل کنترل و درمان است. مهم ترین نکته این است که از خوددرمانی، مصرف داروهای غیرمعتبر یا استفاده از روش های تبلیغاتی بدون پشتوانه علمی خودداری کنید. گفت و گو با پزشک متخصص، پیگیری درمان و داشتن انتظارات واقع بینانه، نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی و حفظ سلامت جنسی دارد. بسیاری از بیماران پس از درمان مناسب، دوباره می توانند زندگی جنسی رضایت بخش و بدون درد را تجربه کنند.